|
BAZI ALACAKLARIN YENİDEN YAPILANDIRILMASI İLE BAZI
KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA KANUN
Kanun No. 7256
Karar Tarihi: 11/11/2020
Kapsam
ve tanımlar
MADDE
1 –
(1) Bu Kanun hükümleri;
a)
Hazine ve Maliye Bakanlığına bağlı tahsil dairelerince tahsil edilen;
1)
4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu kapsamına giren;
(aa)
31/8/2020 tarihinden (bu tarih dâhil) önceki dönemlere, beyana dayanan
vergilerde bu tarihe kadar verilmesi gereken beyannamelere ilişkin vergi ve
bunlara bağlı vergi cezaları, gecikme faizleri, gecikme zamları,
(bb)
2020 yılına ilişkin olarak 31/8/2020 tarihinden (bu tarih dâhil) önce
tahakkuk eden vergi ve bunlara bağlı vergi cezaları, gecikme faizleri,
gecikme zamları,
(cc)
31/8/2020 tarihinden (bu tarih dâhil) önce yapılan tespitlere ilişkin
olarak vergi aslına bağlı olmayan vergi cezaları,
2)
31/8/2020 tarihinden (bu tarih dâhil) önce verilen idari para cezaları
(24/4/1930 tarihli ve 1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanunu ve 7/11/1996
tarihli ve 4207 sayılı Tütün Ürünlerinin Zararlarının Önlenmesi ve Kontrolü
Hakkında Kanuna göre verilen idari para cezaları ile 10/12/2003 tarihli ve
5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (III) sayılı
cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumlarca verilen idari para
cezaları hariç),
3)
Yukarıdaki bentler dışında kalan ve 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme
Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun kapsamında takip edilen asli ve
fer’i amme alacakları (adli para cezaları hariç),
b)
31/8/2020 tarihinden (bu tarih dâhil) önce 27/10/1999 tarihli ve 4458
sayılı Gümrük Kanunu ve ilgili diğer kanunlar kapsamında gümrük yükümlülüğü
doğan ve Ticaret Bakanlığına bağlı tahsil daireleri tarafından 6183 sayılı
Kanun hükümlerine göre takip edilen gümrük vergileri, idari para cezaları,
faizler, gecikme faizleri, gecikme zammı alacakları,
c)
Sosyal Güvenlik Kurumuna bağlı tahsil daireleri tarafından 6183 sayılı
Kanun kapsamında takip edilen ve bu Kanunun yayımı tarihine veya bu Kanunun
ilgili hükümlerinde belirtilen sürelerin sonuna kadar tahakkuk ettiği hâlde
ödenmemiş olan;
1)
31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık
Sigortası Kanununun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c)
bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, 2020 yılı
Ağustos ayı ve önceki aylara ilişkin sigorta primi, emeklilik keseneği ve
kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi ile
bunlara bağlı gecikme cezası ve gecikme zammı alacakları,
2)
2020 yılı Ağustos ayı ve önceki aylara ilişkin isteğe bağlı sigorta
primleri ve topluluk sigortası primi ile bunlara bağlı gecikme cezası ve
gecikme zammı alacakları,
3)
31/8/2020 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş olan özel nitelikteki
inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme,
araştırma veya tespit sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden
hesaplanan sigorta primi ile bunlara bağlı gecikme cezası ve gecikme zammı
alacakları,
4)
31/8/2020 tarihine kadar (bu tarih dâhil) yapılan tespitlere ilişkin olup
ilgili kanunları uyarınca uygulanan idari para cezaları ile bunlara bağlı
gecikme cezası ve gecikme zammı alacakları,
5)
İlgili kanunları gereğince takip edilen 2020 yılı Ağustos ayı ve önceki
aylara ilişkin damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı ile
bunlara bağlı gecikme zammı alacakları,
ç)
İl özel idarelerinin, 6183 sayılı Kanun kapsamında takip edilen ve vadesi
31/8/2020 tarihinden (bu tarih dâhil) önce olduğu hâlde bu Kanunun yayımı
tarihi itibarıyla ödenmemiş bulunan asli ve fer’i amme alacakları,
d)
Belediyelerin;
1)
213 sayılı Kanun kapsamına giren ve 31/8/2020 tarihinden (bu tarih dâhil)
önceki dönemlere, beyana dayanan vergilerde bu tarihe kadar verilmesi
gereken beyannamelere ilişkin vergi ve bunlara bağlı vergi cezaları,
gecikme faizleri, gecikme zamları, 2020 yılına ilişkin olarak 31/8/2020
tarihinden (bu tarih dâhil) önce tahakkuk eden vergi (2020 yılına ilişkin
tahakkuk eden emlak vergisi ile iş yeri ve diğer şekillerde kullanılan
binalara ait çevre temizlik vergisinin ikinci taksitleri hariç) ve bunlara
bağlı vergi cezaları, gecikme faizleri, gecikme zamları, bunların dışında
kalan ve 6183 sayılı Kanun kapsamında takip edilen ve vadesi 31/8/2020
tarihinden (bu tarih dâhil) önce olduğu hâlde bu Kanunun yayımı tarihi
itibarıyla ödenmemiş bulunan asli ve fer’i amme alacakları,
2)
26/5/1981 tarihli ve 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 97 nci
maddesine göre tahsili gereken ve vadesi 31/8/2020 tarihinden (bu tarih
dâhil) önce olduğu hâlde bu Kanunun yayımı tarihi itibarıyla ödenmemiş
bulunan ücret alacakları ile bunlara bağlı fer’i alacakları,
3)
3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanunu kapsamındaki belediyelerin
su abonelerinden olan ve vadesi 31/8/2020 tarihinden (bu tarih dâhil) önce
olduğu hâlde bu Kanunun yayımı tarihi itibarıyla ödenmemiş bulunan su, atık
su ve katı atık ücreti alacakları ile bunlara bağlı fer’i (sözleşmelerde
düzenlenen her türlü ceza ve zamlar dâhil) alacakları,
4)
Büyükşehir belediyelerinin, 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununun
11 inci maddesine göre vadesi 31/8/2020 tarihinden (bu tarih dâhil) önce
olduğu hâlde bu Kanunun yayımı tarihi itibarıyla ödenmemiş bulunan katı
atık ücreti alacakları ile bunlara bağlı fer’i (sözleşmelerde düzenlenen
her türlü ceza ve zamlar dâhil) alacakları,
e)
20/11/1981 tarihli ve 2560 sayılı İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel
Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun kapsamındaki büyükşehir
belediyeleri su ve kanalizasyon idarelerinin, vadesi 31/8/2020 tarihinden
(bu tarih dâhil) önce olduğu hâlde bu Kanunun yayımı tarihi itibarıyla
ödenmemiş bulunan su ve atık su bedeli alacakları ile bu alacaklara bağlı faiz,
gecikme faizi ve gecikme zammı gibi fer’i (sözleşmelerde düzenlenen her
türlü ceza ve zamlar dâhil) alacakları,
f)
Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlıklarının (YİKOB) vadesi 31/8/2020
tarihinden (bu tarih dâhil) önce olduğu hâlde bu Kanunun yayımı tarihi
itibarıyla ödenmemiş bulunan ve 6183 sayılı Kanun kapsamında takip edilen
asli ve fer’i amme alacakları,
hakkında
uygulanır.
(2)
Bu Kanunun uygulanmasında;
a)
Vergi: 213 sayılı Kanun kapsamına giren vergi, resim ve harçları,
b)
Gümrük vergileri: İlgili mevzuat uyarınca eşyanın ithali veya ihracında
uygulanan ve Ticaret Bakanlığına bağlı tahsil daireleri tarafından takip ve
tahsil edilen gümrük vergisi, diğer vergiler, eş etkili vergiler ve mali
yüklerin tümünü,
c)
Beyanname: Vergi tarhına esas olan beyanname ve bildirimleri,
ç)
Yİ-ÜFE aylık değişim oranları: Türkiye İstatistik Kurumunun her ay için
belirlediği 31/12/2004 tarihine kadar toptan eşya fiyatları endeksi (TEFE)
aylık değişim oranlarını, 1/1/2005 tarihinden itibaren üretici fiyatları
endeksi (ÜFE) aylık değişim oranlarını, 1/1/2014 tarihinden itibaren yurt
içi üretici fiyat endeksi (Yİ-ÜFE) aylık değişim oranlarını, 1/11/2016
tarihinden itibaren aylık %0,35 oranını (bu Kanunun yayımlandığı ay dâhil),
ifade
eder.
(3)
Bu Kanun, yukarıdaki fıkralar kapsamına giren kesinleşmiş alacaklar ve bazı
alacakların yapılandırılmasına ilişkin hükümler ile bazı kanunlarda
değişiklik yapılmasına ilişkin hükümleri kapsar.
Kesinleşmiş
alacakların yapılandırılması
MADDE
2 –
(1) Hazine ve Maliye Bakanlığına, il özel idarelerine ve belediyelere bağlı
tahsil daireleri tarafından takip edilen alacaklardan bu Kanunun yayımı
tarihi itibarıyla (bu tarih dâhil);
a)
Vadesi geldiği hâlde ödenmemiş ya da ödeme süresi henüz geçmemiş bulunan
vergilerin ödenmemiş kısmının tamamı ile bunlara bağlı gecikme faizi ve
gecikme zammı gibi fer’i amme alacakları yerine bu Kanunun yayımı tarihine
kadar Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın;
ödenmemiş alacağın sadece fer’i alacaktan ibaret olması hâlinde fer’i alacak
yerine Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu
Kanunda belirtilen süre ve şekilde tamamen ödenmesi şartıyla vergilere
bağlı gecikme faizi ve gecikme zammı gibi fer’i amme alacakları ile aslı bu
Kanunun yayımı tarihinden önce ödenmiş olanlar dâhil olmak üzere asla bağlı
olarak kesilen vergi cezaları ve bu cezalara bağlı gecikme zamlarının
tamamının,
b)
Vadesi geldiği hâlde ödenmemiş ya da ödeme süresi henüz geçmemiş bulunan ve
bir vergi aslına bağlı olmaksızın kesilmiş vergi cezaları ile iştirak
nedeniyle kesilmiş vergi cezalarının %50’si ve bu tutara gecikme zammı
yerine, bu Kanunun yayımı tarihine kadar Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas
alınarak hesaplanacak tutarın; ödenmemiş alacağın sadece gecikme zammından
ibaret olması hâlinde gecikme zammı yerine Yİ-ÜFE aylık değişim oranları
esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu Kanunda belirtilen süre ve şekilde
tamamen ödenmesi şartıyla cezaların kalan %50’sinin ve bu cezalara bağlı
gecikme zamlarının tamamının,
c)
Vadesi geldiği hâlde ödenmemiş ya da ödeme süresi henüz geçmemiş bulunan ve
1 inci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinin (2) numaralı alt bendi
kapsamında olan idari para cezalarının tamamı ile bunlara bağlı faiz,
gecikme faizi, gecikme zammı gibi fer’i amme alacakları yerine, bu Kanunun
yayımı tarihine kadar Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak
hesaplanacak tutarın; ödenmemiş alacağın sadece fer’i alacaktan ibaret
olması hâlinde fer’i alacak yerine Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas
alınarak hesaplanacak tutarın, bu Kanunda belirtilen süre ve şekilde
tamamen ödenmesi şartıyla cezaya bağlı fer’ilerin tamamının,
ç)
Vadesi geldiği hâlde ödenmemiş ya da ödeme süresi henüz geçmemiş bulunan ve
yukarıdaki bentlerin dışında kalan asli amme alacaklarının ödenmemiş kısmının
tamamı ile bu alacaklara bağlı faiz, cezai faiz, gecikme faizi, gecikme
zammı gibi fer’i amme alacakları yerine bu Kanunun yayımı tarihine kadar
Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın; ödenmemiş
alacağın sadece fer’i alacaktan ibaret olması hâlinde fer’i alacak
yerine Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak
hesaplanacak tutarın, bu Kanunda belirtilen süre ve şekilde tamamen
ödenmesi şartıyla uygulanan faiz, cezai faiz, gecikme faizi, gecikme zammı
gibi fer’i amme alacaklarının tamamının,
d)
20/2/2008 tarihli ve 5736 sayılı Bazı Kamu Alacaklarının Uzlaşma Usulü ile
Tahsili Hakkında Kanunun 1 inci ve 2 nci maddeleri gereğince ödenmesi
gerektiği hâlde bu Kanunun yayımı tarihine kadar ödenmemiş olan tutarların
bu madde kapsamında ödenmesi hâlinde 5736 sayılı Kanun gereğince hesaplanan
binde iki oranındaki faiz alacaklarının tamamının,
tahsilinden
vazgeçilir.
(2)
Ticaret Bakanlığına bağlı tahsil daireleri tarafından takip edilen
alacaklardan bu Kanunun yayımı tarihi itibarıyla (bu tarih dâhil);
a)
Vadesi geldiği hâlde ödenmemiş ya da ödeme süresi henüz geçmemiş bulunan
gümrük vergilerinin ödenmemiş kısmının tamamı ile bunlara bağlı faiz,
gecikme faizi, gecikme zammı gibi fer’i amme alacakları yerine bu Kanunun
yayımı tarihine kadar Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak
hesaplanacak tutarın; ödenmemiş alacağın sadece fer’i alacaktan ibaret
olması hâlinde fer’i alacak yerine Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas
alınarak hesaplanacak tutarın, bu Kanunda belirtilen süre ve şekilde
tamamen ödenmesi şartıyla gümrük vergilerine bağlı faiz, gecikme faizi,
gecikme zammı gibi fer’i amme alacakları ve aslı bu Kanunun yayımı
tarihinden önce ödenmiş olanlar dâhil olmak üzere asla bağlı olarak kesilen
idari para cezalarının tamamının,
b)
Vadesi geldiği hâlde ödenmemiş ya da ödeme süresi henüz geçmemiş bulunan ve
4458 sayılı Kanun ve ilgili diğer kanunlar kapsamında gümrük yükümlülüğü
nedeniyle gümrük vergileri asıllarına bağlı olmaksızın kesilmiş idari para
cezaları ile 30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanununun iştirak
hükümleri nedeniyle kesilmiş idari para cezalarının %50’sinin, bu Kanunda
belirtilen süre ve şekilde tamamen ödenmesi şartıyla cezaların kalan
%50’sinin,
c)
Eşyanın gümrüklenmiş değerine bağlı olarak kesilmiş idari para cezalarının
%30’u ve varsa gümrük vergileri aslının tamamı ile bunlara bağlı faiz,
gecikme faizi, gecikme zammı gibi fer’i amme alacakları yerine bu Kanunun
yayımı tarihine kadar Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak
hesaplanacak tutarın bu Kanunda belirtilen süre ve şekilde tamamen ödenmesi
şartıyla cezaların kalan %70’i ile alacak asıllarına bağlı faiz, gecikme
faizi, gecikme zammı gibi fer’i amme alacaklarının tamamının,
tahsilinden
vazgeçilir.
(3)
a) İhtirazi kayıtla verilen beyannameler üzerine tahakkuk etmiş olan
vergiler hakkında birinci ve ikinci fıkraların (a) bendi hükümleri
uygulanır.
b)
Bu Kanun kapsamına giren dönemlere ilişkin olup bu Kanunun yayımı tarihi
itibarıyla 213 sayılı Kanunun 15 inci maddesine göre mücbir sebep hâli ilan
edilmesi nedeniyle beyanname verme ve ödeme süresi ertelenen vergilerden,
ödeme süresinin son günü 2020 yılının Ekim, Kasım veya Aralık ayına tekabül
edecek şekilde belirlenenler hakkında bu Kanun hükümleri uygulanmaz.
(4)
Bu Kanun kapsamında ödenecek olan motorlu taşıtlar vergisi ve bu vergiye
bağlı gecikme faizi ve gecikme zammı yerine bu Kanunun yayımı tarihine
kadar Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın ait
olduğu taşıt için, bu Kanun hükümlerinin ihlal edilmemiş olması koşuluyla,
bu Kanunda belirtilen ödeme süresi sonuna kadar 18/2/1963 tarihli ve 197
sayılı Motorlu Taşıtlar Vergisi Kanununun 13 üncü maddesinin (d) fıkrası
hükmü uygulanmaz.
(5)
Tütün mamulleri, makaron, yaprak sigara kâğıdı ve alkollü içkilerin
üreticileri ve ithalatçılarının, 213 sayılı Kanunun mükerrer 257 nci
maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendinin Hazine ve Maliye
Bakanlığına verdiği yetki kapsamında kullanılma zorunluluğu getirilen özel
etiket ve işaretleri kullanmalarına izin verilebilmesi için bu Kanun
kapsamında yapılandırılan ve vadesi 1/3/2016 tarihinden sonra gelen
6/6/2002 tarihli ve 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanununa ekli (III)
sayılı listenin (A) ve (B) cetvellerinde yer alan ürünlere ilişkin özel
tüketim vergisi ve bu vergiye ait beyannameden doğan damga vergisi ile bu
vergilere bağlı gecikme faizi ve gecikme zammı yerine bu Kanunun yayımı
tarihine kadar Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak
tutarın tamamının ödenmesi şarttır.
(6)
Bu Kanunun kapsadığı dönemlere ilişkin olup bu Kanunun yayımı tarihi
itibarıyla yargı kararı ile kesinleştiği hâlde mükellefe ödemeye yönelik
tebligatın yapılmadığı alacaklar için mükelleflerce bu Kanunda öngörülen
süre ve şekilde başvuruda bulunulması koşuluyla bu alacaklar da bu madde kapsamında
yapılandırılır. Bu hüküm kapsamına giren alacaklar için ayrıca tebligat
yapılmaz ve alacakların vade tarihi olarak Kanunun yayımı tarihi kabul
edilir. Bu kapsamda yapılandırılan tutarların bu Kanunda öngörülen süre ve
şekilde ödenmemesi hâlinde de vade tarihinde değişiklik yapılmaz.
(7)
2464 sayılı Kanunun 97 nci maddesine göre tahsili gereken ücretler ile su,
atık su ve katı atık ücreti alacaklarından vadesi 31/8/2020 tarihinden (bu
tarih dâhil) önce olduğu hâlde bu Kanunun yayımı tarihi itibarıyla
ödenmemiş olanlar ile bunlara bağlı fer’iler (sözleşmelerde düzenlenen her
türlü zamlar dâhil) hakkında birinci fıkranın (ç) bendi hükümlerine göre
yapılacak hesaplamalar sonucu belirlenen tutarların aynı fıkra hükümleri
çerçevesinde ödenmesi hâlinde bu alacaklara bağlı cezaların ve fer’ilerin
(sözleşmelerde düzenlenen her türlü ceza ve zamlar dâhil) tahsilinden
vazgeçilir.
(8)
Büyükşehir belediyelerinin, 2872 sayılı Kanunun 11 inci maddesine göre
vadesi 31/8/2020 tarihinden (bu tarih dâhil) önce olduğu hâlde bu Kanunun
yayımı tarihi itibarıyla ödenmemiş bulunan katı atık ücreti alacak
asıllarının tamamı ile bunlara bağlı faiz, gecikme faizi, gecikme zammı
gibi fer’iler (sözleşmelerde düzenlenen her türlü zamlar dâhil) hakkında
birinci fıkranın (ç) bendi hükümlerine göre yapılacak hesaplamalar sonucu
belirlenen tutarların aynı fıkra hükümleri çerçevesinde ödenmesi hâlinde bu
alacaklara bağlı cezaların ve gecikme faizi, gecikme zammı gibi fer’ilerin
(sözleşmelerde düzenlenen her türlü ceza ve zamlar dâhil) tahsilinden
vazgeçilir.
(9)
2560 sayılı Kanun kapsamında büyükşehir belediyeleri su ve kanalizasyon
idarelerinin, vadesi 31/8/2020 tarihinden (bu tarih dâhil) önce olduğu
hâlde bu Kanunun yayımı tarihi itibarıyla ödenmemiş bulunan; su ve atık su
bedeli alacak asıllarının tamamı ile bunlara bağlı faiz, gecikme faizi,
gecikme zammı gibi fer’iler (sözleşmelerde düzenlenen her türlü zamlar
dâhil) hakkında birinci fıkranın (ç) bendi hükümlerine göre yapılacak
hesaplamalar sonucu belirlenen tutarların aynı fıkra hükümleri çerçevesinde
ödenmesi hâlinde bu alacaklara bağlı cezaların ve gecikme faizi, gecikme
zammı gibi fer’ilerin (sözleşmelerde düzenlenen her türlü ceza ve zamlar
dâhil) tahsilinden vazgeçilir.
(10)
YİKOB’ların, vadesi 31/8/2020 tarihinden (bu tarih dâhil) önce olduğu hâlde
bu Kanunun yayımı tarihi itibarıyla ödenmemiş bulunan ve 6183 sayılı Kanun
kapsamında takip edilen alacak asılları ile buna bağlı fer’i alacakları
hakkında birinci fıkranın (ç) bendi hükümlerine göre yapılacak hesaplamalar
sonucu belirlenen tutarların aynı fıkra hükümleri çerçevesinde ödenmesi
hâlinde bu alacaklara bağlı fer’i alacakların tahsilinden vazgeçilir.
(11)
Sosyal Güvenlik Kurumuna bağlı tahsil daireleri tarafından takip edilen
alacaklardan 2020 yılı Ağustos ayı ve önceki aylara ilişkin olup bu Kanunun
yayımı tarihinden önce tahakkuk ettiği hâlde bu Kanunun yayımı tarihi
itibarıyla ödenmemiş olan;
a)
5510 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c)
bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan; sigorta
primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi,
sosyal güvenlik destek primi,
b)
Bu Kanuna göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre
ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk
sigortası primi,
c)
Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen
damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,
asılları
ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu Kanunun yayımı
tarihine kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak
hesaplanacak tutarın, bu Kanunda belirtilen süre ve şekilde ödenmesi
hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi fer’i
alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.
(12)
31/8/2020 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki
inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu Kanunun yayımı tarihinden
önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu
Kanunun yayımı tarihi itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar
ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya
tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan
sigorta primi asılları ile bu alacaklara gecikme cezası ve gecikme zammı
hesaplanan sürenin başlangıç tarihinden bu Kanunun yayımı tarihine kadar
geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak
tutarın, bu Kanunda belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu
alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi fer’i alacakların
tamamının tahsilinden vazgeçilir.
(13)
31/8/2020 tarihinden önce (bu tarih dâhil) yapılan tespitlere ilişkin olup
bu Kanunun yayımı tarihinden önce kesinleştiği hâlde bu Kanunun yayımı
tarihi itibarıyla ödenmemiş olan ve Kurumca takip edilen idari para cezası
asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu
Kanunun yayımı tarihine kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları
esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu Kanunda belirtilen süre ve şekilde
ödenmesi hâlinde, idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para
cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi fer’i alacaklarının
tamamının tahsilinden vazgeçilir.
(14)
Sosyal Güvenlik Kurumuna bağlı tahsil daireleri tarafından takip edilen ve
bu Kanun kapsamına giren alacakların; asıllarının bu Kanunun yayımı
tarihinden önce ödenmiş olmasına rağmen, fer’ilerinin bu Kanunun yayımı
tarihi itibarıyla ödenmemiş olduğu durumlarda, aslı ödenmiş fer’i alacağın
%40’ının bu Kanunda belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, kalan
%60’ının tahsilinden vazgeçilir.
(15)
5510 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi
kapsamındaki sigortalılar ile ek 5 inci ve ek 6 ncı maddeleri kapsamında
sigortalı olanların, bu madde kapsamındaki borçlarını yapılandırmaları
hâlinde, yapılandırılan borç haricinde altmış günden fazla prim ve prime
ilişkin borçlarının bulunmaması veya altmış günden fazla prim ve prime
ilişkin borçları bulunmakla birlikte bu borçlarını ilgili kanunlara göre
taksitlendirmiş veya yapılandırmış olup ödeme yükümlülüklerini de yerine
getiriyor olmaları ve bu maddeye göre yapılandırılan borçlarının ilk
taksitini ödemeleri kaydıyla genel sağlık sigortasından yararlanmaya
başlatılır.
(16)
5510 sayılı Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi
kapsamında genel sağlık sigortası tescili yapılmış olup da gelir testine
hiç başvurmayanlardan bu Kanunun yayımı tarihinden 31/3/2021 tarihine kadar
gelir testine başvuran kişilerin genel sağlık sigortası primleri, gelir
testi sonucuna göre ilk tescil başlangıç tarihinden itibaren tahakkuk
ettirilir.
(17)
2020 yılı Ağustos ayı ve önceki aylara ilişkin olup bu Kanunun yayımı
tarihinden önce 5510 sayılı Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının
(g) bendi kapsamında tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan prim borçlarının
30/4/2021 tarihine kadar ödenmesi hâlinde gecikme cezası ve gecikme zammı
gibi fer’i alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir. Bu Kanunun yayımı
tarihinden önce 5510 sayılı Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının
(g) bendi kapsamındaki sigortalılık statüsünden kaynaklanan prim borcu
bulunanlar anılan Kanunun 67 nci maddesinde belirtilen şartları taşımaları
hâlinde, bu Kanunun yayımı tarihinden önceki döneme ait prim borçları
dikkate alınmaksızın Kanunun yayımı tarihinden itibaren 30/4/2021 tarihine
kadar sağlık hizmetlerinden ve diğer haklardan yararlandırılır. Bu Kanunun
yayımı tarihine kadar ödenmiş olan 5510 sayılı Kanunun 60 ıncı maddesinin
birinci fıkrasının (g) bendi kapsamındaki genel sağlık sigortası primleri
ile gecikme cezası ve gecikme zammı tutarları iade ve mahsup edilmez.
(18)
Köy ve mahalle muhtarları, kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlar ile
tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan, 5510 sayılı Kanuna,
2/9/1971 tarihli ve 1479 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar ve Diğer Bağımsız
Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu Kanununun mülga hükümlerine ve mülga
17/10/1983 tarihli ve 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına
Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanununa göre tescilleri yapıldığı hâlde prim
borçları nedeniyle daha önceki ilgili kanunları uyarınca sigortalılık
süreleri durdurulmuş olanlardan bu Kanunun yayımı tarihi itibarıyla ihya
edilmemiş olanların kendileri veya hak sahipleri, bu Kanunun yayımı
tarihini takip eden ay başından itibaren iki ay içinde Kuruma müracaat
ederek, durdurulan sigortalılık süreleri için ödeyecekleri prim tutarının,
sigortalılık süreleri durdurulmamış gibi değerlendirilerek onbirinci fıkra
hükümlerine göre hesaplanmasını talep edebilirler. Hesaplanan borcun
tamamının ilk taksit ödeme süresi içinde ödenmesi hâlinde durdurulan
süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilir. Hesaplanan borcun
tamamının ilk taksit ödeme süresi içinde ödenmemesi hâlinde ihya işlemi
geçerli sayılmaz ve bu fıkra kapsamında ödenmiş olan tutarlar ilgilinin
başkaca prim borcunun bulunmaması kaydıyla faizsiz olarak iade edilir. Bu
fıkra hükümlerinin uygulanmasında 3 üncü maddenin üçüncü fıkrasının (a) ve
(b) bentleri hükümleri uygulanmaz.
(19)
Bu Kanun kapsamına giren dönemlere ilişkin olup, bu Kanunun yayımı tarihi
itibarıyla 5510 sayılı Kanunun 91 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre
mücbir sebep hâli ilan edilmesi nedeniyle ödeme süresi ertelenen primlerden
ödeme süresinin son günü 2020 yılının Ekim, Kasım veya Aralık ayına tekabül
edecek şekilde belirlenenler hakkında bu Kanun hükümleri uygulanmaz.
(20)
Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların maddede belirtilen
şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve
kanun yollarına başvurmamaları şarttır.
Ortak
hükümler
MADDE
3 –
(1) Bu Kanunun ilgili maddelerindeki başvuru ve ödeme süresine ilişkin
hükümler saklı kalmak kaydıyla bu Kanun hükümlerinden yararlanmak isteyen
borçluların;
a)
31/12/2020 tarihine kadar (bu tarih dâhil) ilgili idareye başvuruda
bulunmaları,
b)
Hazine ve Maliye Bakanlığına, Ticaret Bakanlığına, il özel idarelerine,
belediyelere ve YİKOB’lara bağlı tahsil dairelerine ödenecek tutarların ilk
taksitini 31/1/2021 tarihine kadar (bu tarih dâhil), Sosyal Güvenlik Kurumuna
bağlı tahsil dairelerine ödenecek tutarların ise ilk taksitini 28/2/2021
tarihine kadar (bu tarih dâhil), diğer taksitlerini ise bu tarihleri takip
eden ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri,
şarttır.
(2)
Bu Kanuna göre ödenecek taksitlerin ödeme süresinin son gününün resmî
tatile rastlaması hâlinde süre, tatili izleyen ilk iş günü mesai saati
sonunda biter.
(3)
Bu Kanun hükümlerine göre hesaplanan tutarlar peşin veya taksitler hâlinde
ödenebilir.
a)
Hesaplanan tutarların tamamının ilk taksit ödeme süresi içerisinde peşin
olarak ödenmesi hâlinde katsayı uygulanmaz ve,
1)
Fer’i alacaklar yerine Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak
hesaplanacak tutarların %90’ının tahsilinden vazgeçilir.
2)
1 inci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinin (2) numaralı alt bendi
kapsamında olan ve bu Kanun kapsamında yapılandırılan idari para
cezalarından %25 indirim yapılır.
3)
Yapılandırma sonucu ödenecek alacağın sadece fer’i alacaktan ibaret olması
hâlinde fer’i alacak yerine Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak
hesaplanacak tutardan (2 nci maddenin ondördüncü fıkrası kapsamındaki
alacaklar hariç) %50 indirim yapılır.
b)
Hesaplanan tutarların tamamının ilk iki taksit ödeme süresi içinde ödenmesi
hâlinde katsayı uygulanmaz ve,
1)
Fer’i alacaklar yerine Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak
hesaplanacak tutarlar üzerinden %50 indirim yapılır.
2)
1 inci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinin (2) numaralı alt bendi
kapsamında olan ve bu Kanun kapsamında yapılandırılan idari para
cezalarından %12,5 indirim yapılır.
3)
Yapılandırma sonucu ödenecek alacağın sadece fer’i alacaktan ibaret olması
hâlinde fer’i alacak yerine Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak
hesaplanacak tutardan (2 nci maddenin ondördüncü fıkrası kapsamındaki
alacaklar hariç) %25 indirim yapılır.
c)
Hesaplanan tutarların taksitle ödenmek istenmesi hâlinde, ilgili maddelerde
yer alan hükümler saklı kalmak şartıyla borçluların başvuru sırasında altı,
dokuz, on iki veya on sekiz eşit taksitte ödeme seçeneklerinden birini
tercih etmeleri şarttır. Tercih edilen taksit süresinden daha uzun bir
sürede ödeme yapılamaz.
ç)
Hesaplanan tutarların taksitle yapılacak ödemelerinde ilgili maddelere göre
belirlenen tutar;
1)
Altı eşit taksit için (1,045),
2)
Dokuz eşit taksit için (1,083),
3)
On iki eşit taksit için (1,105),
4)
On sekiz eşit taksit için (1,15),
katsayısı
ile çarpılır ve bulunan tutar, taksit sayısına bölünmek suretiyle ikişer
aylık dönemler hâlinde ödenecek taksit tutarı hesaplanır. Bu Kanun
hükümlerinden yararlanmak üzere başvuruda bulunan borçlulara tercih
ettikleri taksit süresine uygun ödeme planı verilir. Ancak, tercih edilen
süreden daha kısa sürede ödeme yapılması hâlinde ödenecek tutar ilgili
katsayıya göre düzeltilir.
d)
Bu Kanun kapsamında ödenmesi gereken tutarlar; il özel idareleri ve bunlara
bağlı kamu tüzel kişiliğini haiz kuruluşlar ile Gençlik ve Spor Bakanlığı,
Türkiye Futbol Federasyonu ve bağımsız spor federasyonlarına tescil edilmiş
olan ve Türkiye’de sportif alanda faaliyette bulunan spor kulüplerince
ikişer aylık dönemler hâlinde azami otuz altı eşit taksitte ödenebilir. Bu
takdirde bu fıkra hükmüne göre hesaplanacak katsayı yirmi dört eşit taksit
için (1,194), otuz eşit taksit için (1,238), otuz altı eşit taksit için
(1,318) olarak uygulanır.
e)
Bu Kanun kapsamında belediyeler ve bunlara bağlı kamu tüzel kişiliğini haiz
kuruluşlarca ödenmesi gereken tutarlar, belediyelerin genel bütçe vergi
gelirleri tahsilat toplamı üzerinden ayrılan paylarından, 2/7/2008 tarihli
ve 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi
Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanunun 7 nci maddesinin dördüncü
fıkrasındaki %40 oranı dikkate alınmaksızın aylık dönemler hâlinde azami
yüz yirmi eşit taksitte tahsil edilir. Ancak, bu kapsamda yapılacak kesinti
tutarı her hâl ve takdirde bu idareler adına genel bütçe vergi gelirleri
tahsilat toplamı üzerinden ayrılan payların aylık tutarının %50’sini
aşamaz.
1)
Taksitle yapılacak ödemelerde belirlenen tutar;
(aa)
Altı eşit taksit için (1,032),
(bb)
Dokuz eşit taksit için (1,053),
(cc)
On iki eşit taksit için (1,064),
(çç)
On sekiz eşit taksit için (1,086),
(dd)
Yirmi dört eşit taksit için (1,109),
(ee)
Otuz altı eşit taksit için (1,19),
(ff)
Kırk sekiz eşit taksit için (1,247),
(gg)
Altmış eşit taksit için (1,304),
(ğğ)
Yetmiş iki eşit taksit için (1,361),
(hh)
Yüz yirmi eşit taksit için (1,64),
katsayısı
ile çarpılır ve bulunan tutar, taksit sayısına bölünmek suretiyle aylık
dönemler hâlinde tahsil edilecek taksit tutarı hesaplanır.
2)
5779 sayılı Kanuna göre yapılacak kesintilerin Cumhurbaşkanınca
durdurulması hâlinde aylık taksitlerin ödeme süreleri kesinti yapılmayan
aylar için de durdurulur ve taksit ödemeleri yönünden bu Kanun hükümlerine
göre ihlal nedeni sayılmaz. Bu taksitler, taksit ödeme süresinin sonundan
itibaren ayrıca bir katsayı ve geç ödeme zammı uygulanmaksızın, aylık
dönemler itibarıyla paylardan kesinti suretiyle tahsil edilir. Taksit
tutarlarının, bu bent kapsamındaki borçluların genel bütçe paylarından daha
yüksek olması hâlinde ise eksik tutarlar borçlularca taksit ödeme süresini
takip eden ay sonuna kadar geç ödeme zammı uygulanmaksızın ödenir.
(4)
Hazine ve Maliye Bakanlığı ile Sosyal Güvenlik Kurumuna bağlı tahsil
dairelerine bu Kanun kapsamında ödenecek olan alacakların 6183 sayılı
Kanunun 41 inci maddesine göre kredi kartı kullanılmak suretiyle ödenmesi
uygun görüldüğü takdirde, ödemeye aracılık yapan bankalarca, kart
kullanıcılarına kredi kartı işlemine konu borç tutarının, taksitler hâlinde
yansıtılması ve taksit ödeme aylarında hesaplarına borç kaydedilmesi
koşuluyla, bu ödemeler için ödeme tarihi olarak kredi kartının kullanıldığı
gün esas alınır ve borçluya tahsilatın yapıldığını gösteren makbuz verilir.
Bu şekilde tahsil edilen tutarların bankalarca Hazine veya Sosyal Güvenlik
Kurumu hesaplarına aktarılmasına ilişkin 6183 sayılı Kanunun 41 inci
maddesinde belirlenen süre, taksit aylarının son gününü izleyen günden
itibaren hesaplanır. Bu fıkra hükmüne göre taksitlerin kredi kartı
kullanılmak suretiyle ödenmesi, katsayı uygulanmasına engel teşkil etmez.
(5)
Hazine ve Maliye Bakanlığına bağlı tahsil dairelerine ödenmesi gereken amme
alacaklarına uygulanmak üzere, bu Kanun hükümlerinden yararlanmak için
başvuruda bulunan ve ödenecek tutarları ilgili vergi mevzuatı gereği iade
alacağından kendi borçlarına mahsuben ödemek isteyen mükelleflerin, bu
taleplerinin yerine getirilebilmesi için başvuru ve/veya taksit süresi
içinde ilgili mevzuatın öngördüğü bilgi ve belgeleri tam ve eksiksiz olarak
ibraz etmeleri şarttır. Bu takdirde, ilgili mevzuatın mükellefin mahsup
talebine esas aldığı tarih itibarıyla bu Kanuna göre ödenecek tutara mahsup
işlemleri yapılır; mahsup talebine konu tutardan daha az tutarda mahsubun
yapılması hâlinde, mahsuben ödeme suretiyle tahsil edilemeyen tutar için borçluya
bildirimde bulunularak eksik ödenen bu tutarın bir ay içerisinde ödenmesi
istenir. Bu süre içerisinde eksik ödenen tutarın, ödenmesi gerektiği
tarihten ödendiği tarihe kadar gecikilen her ay ve kesri için 6183 sayılı
Kanunun 51 inci maddesine göre belirlenen gecikme zammı oranında
hesaplanacak geç ödeme zammı ile birlikte ödenmesi hâlinde eksik ödenen
tutar için bu Kanun hükümleri ihlal edilmiş sayılmaz.
(6)
Bu Kanuna göre ödenmesi gereken taksitlerin ilk ikisinin süresinde ve tam
ödenmesi koşuluyla, kalan taksitlerden; bir takvim yılında iki veya daha az
taksitin, süresinde ödenmemesi veya eksik ödenmesi hâlinde, ödenmeyen veya
eksik ödenen taksit tutarlarının son taksiti (peşin ödeme seçeneğinin
tercih edilmesi hâlinde ilk taksiti) izleyen ayın sonuna kadar, gecikilen
her ay ve kesri için 6183 sayılı Kanunun 51 inci maddesine göre belirlenen
gecikme zammı oranında hesaplanacak geç ödeme zammı ile birlikte ödenmesi
şartıyla bu Kanun hükümlerinden yararlanılır. İlk iki taksitin süresinde
tam ödenmemesi ya da süresinde ödenmeyen veya eksik ödenen diğer
taksitlerin belirtilen şekilde de ödenmemesi veya bir takvim yılında ikiden
fazla taksitin süresinde ödenmemesi veya eksik ödenmesi hâlinde bu Kanun
hükümlerinden yararlanma hakkı kaybedilir. Bu hüküm her bir madde ve
alacaklı idareler açısından taksitlendirilen alacaklar için ayrı ayrı
uygulanır.
(7)
Bu Kanuna göre ödenecek taksit tutarının %10’unu aşmamak şartıyla 10 Türk
lirasına (bu tutar dâhil) kadar yapılmış eksik ödemeler için bu Kanun
hükümleri ihlal edilmiş sayılmaz.
(8)
Bu Kanun kapsamına giren alacakların altıncı fıkrada belirtilen şekilde
tamamen ödenmemiş olması hâlinde borçlular, ödedikleri tutarlar kadar bu
Kanun hükümlerinden yararlanırlar. Kanun kapsamında yapılandırıldığı hâlde
bu Kanunda öngörülen süre ve şekilde ödenmeyen alacakların yapılandırma
öncesi türü ve vadesi dikkate alınarak takip işlemleri ilgili mevzuat
kapsamında yapılır ve bu Kanunun yayımı tarihinden önce başlamış olan takip
işlemleri geçerliliğini koruyarak kaldığı yerden devam eder.
(9)
Bu Kanun kapsamına giren alacakların, bu Kanunun yayımı tarihinden önce;
a)
6183 sayılı Kanun ve diğer kanunlar uyarınca tecil edilip de tecil
şartlarına uygun olarak ödenmekte olanlarından, kalan taksit tutarları için
borçlular, talep etmeleri hâlinde bu Kanun hükümlerinden yararlanabilirler.
Bu takdirde tecil şartlarına uygun olarak ödenen taksit tutarları için
tecil hükümleri geçerli sayılır. Bu şekilde ödenmiş taksit tutarlarına
tecil tarihi ile ödeme tarihi arasında geçen süre için sadece ilgili
kanunda öngörülen faiz uygulanır. Kalan taksit tutarları vadesinde
ödenmemiş alacak kabul edilir ve bu alacaklar hakkında bu Kanun hükümleri
uygulanır.
b)
11/5/2018 tarihli ve 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden
Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanuna
göre yapılandırılan ve bu Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla anılan
Kanun kapsamında ödemeleri devam eden alacaklar açısından, borçlular talep
etmeleri hâlinde bu Kanun hükümlerinden yararlanabilir. Bu takdirde, 7143
sayılı Kanun kapsamında ödenen taksitler için yapılandırma hükümleri
geçerli sayılır, bu şekilde ödenmiş taksit tutarlarına tecil tarihi ile
ödeme tarihi arasında geçen süre için anılan Kanuna göre tercih edilen
taksit süresine uygun katsayı uygulanır, kalan taksit tutarlarına konu
alacaklar vadesinde ödenmemiş alacak kabul edilerek bu Kanunun ilgili
hükümlerine göre yapılandırılır ve ödenmemiş taksitlere ilişkin kalan
katsayı tutarlarının tahsilinden vazgeçilir.
(10)
Bu Kanun hükümleri;
a)
5393 sayılı Kanunun geçici 5 inci maddesi, 10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı
Büyükşehir Belediyesi Kanununun geçici 3 üncü maddesi kapsamında uzlaşılan
alacaklar ile 10/9/2014 tarihli ve 6552 sayılı İş Kanunu ile Bazı Kanun ve
Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların
Yeniden Yapılandırılmasına Dair Kanunun geçici 2 nci maddesinin birinci
fıkrası kapsamında yapılandırılan alacaklar,
b)
3/8/2016 tarihli ve 6736 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına
İlişkin Kanun, 18/5/2017 tarihli ve 7020 sayılı Bazı Alacakların Yeniden
Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda ve Bir Kanun Hükmünde Kararnamede
Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun hükümlerine göre bu Kanunun yayımı tarihi
itibarıyla taksit ödemeleri devam eden alacaklar ile 6736 sayılı Kanuna
göre tahakkuk eden alacaklar,
hakkında
uygulanmaz.
(11)
Bu Kanundan yararlanılarak süresinde ödenen alacaklara, bu Kanunda yer alan
hükümler saklı kalmak kaydıyla Kanunun yayımı tarihinden sonraki süreler
için faiz, gecikme zammı, gecikme cezası gibi fer’i amme alacağı
hesaplanmaz.
(12)
Bu Kanuna göre ödenecek alacaklarla ilgili olarak, tatbik edilen hacizler
yapılan ödemeler nispetinde kaldırılır ve buna isabet eden teminatlar iade
edilir. Bu Kanuna göre ödenecek alacaklar nedeniyle tatbik edilen hacizlere
konu mallar, borçlunun talebi hâlinde 6183 sayılı Kanun hükümlerine göre
alacaklı tahsil dairesince satılabilir. Bu talep, Kanun kapsamında ödenmesi
gereken tutarların Kanun hükümlerine göre ödenmesine engel teşkil etmez.
(13)
a) Bu Kanun hükümlerinden yararlanmak üzere başvuruda bulunan ve ilgili
maddeler uyarınca dava açmamaları veya açılan davalardan vazgeçmeleri ve
kanun yollarına başvurmamaları gereken borçluların, bu Kanun hükümlerinden
yararlanabilmeleri için ilgili maddelerde belirlenen başvuru sürelerinde,
yazılı olarak bu iradelerini belirtmeleri şarttır. Borçlularca, bu Kanun
hükümlerinden yararlanılmak üzere davadan vazgeçilmesi hâlinde idarece de
ihtilaflar sürdürülmez.
b)
Davadan vazgeçme dilekçeleri ilgili tahsil dairesine verilir ve bu
dilekçelerin tahsil dairelerine verildiği tarih, ilgili yargı merciine
verildiği tarih sayılarak dilekçeler ilgili yargı merciine gönderilir.
Hazine ve Maliye Bakanlığına bağlı tahsil dairelerince tahsili gerektiği
hâlde tahakkuku diğer kamu idarelerince yapılan alacaklara ilişkin ilgili
kamu idaresi aleyhine açılmış davalardan vazgeçme dilekçelerinin verileceği
idari mercii belirlemeye Hazine ve Maliye Bakanlığı yetkilidir.
c)
Bu Kanun hükümlerinden yararlanmak üzere başvuruda bulunan ve açtıkları
davalardan vazgeçen borçluların bu ihtilaflarıyla ilgili olarak karar
tarihine bakılmaksızın bu Kanunun yayımı tarihinden sonra tebliğ edilen
kararlar uyarınca işlem yapılmaz.
ç)
Bu Kanun hükümlerinden yararlanılmak üzere vazgeçilen davalarda verilen
kararlar ile hükmedilen yargılama gideri, avukatlık ücreti ve fer’ileri
talep edilmez ve bu alacaklar için icra takibi yapılamaz. Vazgeçme
tarihinden önce ödenmiş olan yargılama giderleri ve avukatlık ücretleri
geri alınmaz.
(14)
Bu Kanun kapsamındaki alacaklara ilişkin ilgili mevzuatta yer alan özel
hükümler saklı kalmak kaydıyla taksit ödeme süresince zamanaşımı süreleri
işlemez.
(15)
Bu Kanun kapsamına giren alacaklara karşılık bu Kanunun yayımı tarihinden
önce tahsil edilmiş olan tutarlar, bu Kanun kapsamında tahsil edilen
tutarlar ile dokuzuncu fıkra kapsamındaki tecile ilişkin olarak 6183 sayılı
Kanun veya diğer kanunlar uyarınca ödenen faizlerin bu Kanun hükümlerine
dayanılarak red ve iadesi yapılmaz.
(16)
Cumhurbaşkanı, bu Kanunda öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini
bir aya kadar, yabancı ülkelerde de faaliyette bulunan vergi
mükelleflerinden, Ticaret Bakanlığı tarafından olağanüstü politik riskin
gerçekleştiği tespit edilen ülkede faaliyette bulunan ve bu ülkedeki
faaliyetleri nedeniyle durumları 213 sayılı Kanunun 13 üncü maddesine göre
mücbir sebep hâli kabul edilenlerin, bu Kanun kapsamında alacakları
yapılandırılan alacaklı idarelere mücbir sebep hâllerinin devam ettiği süre
içinde ödemeleri gereken taksitlerin ödeme süreleri ile 213 sayılı Kanunun
15 inci maddesine göre mücbir sebep hâli ilan edilen yerlerdeki dairelere
(alacaklı idarelere) mücbir sebep hâlinin vukuu tarihinden itibaren
ödenmesi gereken taksitlerin ödeme sürelerini, mücbir sebep hâlinin bitim
tarihini takip eden aydan başlamak üzere topluca veya ayrı ayrı bir yıla
kadar uzatmaya yetkilidir.
(17)
On altıncı fıkra hükümlerine göre mücbir sebep nedeniyle ödeme süresi
uzatılan taksitler için altıncı fıkrada yer alan, taksitlerden ilk ikisinin
süresinde ödenmesi şartı aranmaz.
(18)
Bu Kanunun uygulamasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye ilgisine göre
Hazine ve Maliye Bakanlığı, Ticaret Bakanlığı veya Sosyal Güvenlik Kurumu
yetkilidir. İl özel idareleri, belediyeler ile YİKOB’lara ait amme
alacaklarına ilişkin hükümlerin uygulanmasına dair usul ve esaslar Hazine
ve Maliye Bakanlığınca belirlenir.
Diğer
hükümler
MADDE
4 –
(1) Hazine ve Maliye Bakanlığına bağlı tahsil dairelerince takip edilmekte
olan ve vadesi 31/12/2014 tarihinden (bu tarih dâhil) önce olduğu hâlde bu Kanunun
yayımı tarihi itibarıyla ödenmemiş olan ve 6183 sayılı Kanun kapsamına
giren her bir alacağın türü, dönemi, asılları ayrı ayrı dikkate alınmak
suretiyle tutarı 100 Türk lirasını aşmayan asli alacakların ve tutarına
bakılmaksızın bu asıllara bağlı fer’i alacakların, aslı ödenmiş fer’i
alacaklardan tutarı 200 Türk lirasını aşmayanların tahsilinden vazgeçilir.
(2)
Ticaret Bakanlığına bağlı tahsil dairelerince takip edilmekte olan ve
vadesi 31/12/2014 tarihinden (bu tarih dâhil) önce olduğu hâlde bu Kanunun
yayımı tarihine kadar ödenmemiş olan ve 6183 sayılı Kanun kapsamında gümrük
idarelerince takibi gereken her bir alacağın; türü, yükümlülüğü, asılları
ayrı ayrı dikkate alınmak suretiyle tutarı 100 Türk lirasını aşmayan asli
alacakların, idari para cezalarında 150 Türk lirasını aşmayanların ve
tutarına bakılmaksızın bu alacaklara bağlı fer’i alacakların, aslı ödenmiş
fer’i alacaklarda toplamı 200 Türk lirasını aşmayanların tahsilinden
vazgeçilir.
(3)
5510 sayılı Kanun kapsamından çıkarılan iş yerlerine ilişkin olup iş yerine
ait borcun tamamının ödeme süresi 31/12/2017 veya önceki bir tarihe ilişkin
olduğu hâlde ödenmemiş sigorta primi, işsizlik sigortası primi, sosyal
güvenlik destek primi ve idari para cezası asılları toplamı 100 Türk
lirasını aşmayan alacaklar ile tutarına bakılmaksızın bu alacaklara bağlı
gecikme cezası ve gecikme zammı gibi fer’ilerinin ve aslı ödenmiş olan
fer’i alacaklardan tutarı 200 Türk lirasını aşmayanların tahsilinden
vazgeçilir.
(4)
İşverenlerin ve üçüncü şahısların, 5510 sayılı Kanunun 14 üncü, 21 inci, 23
üncü, 39 uncu ve 76 ncı maddeleri, 17/7/1964 tarihli ve 506 sayılı Sosyal
Sigortalar Kanununun mülga 10 uncu, 26 ncı, 27 nci ve 28 inci maddeleri,
1479 sayılı Kanunun mülga 63 üncü maddesi ve 8/6/1949 tarihli ve 5434 sayılı
Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun mülga 129 uncu maddesi
gereğince iş kazası ve meslek hastalığı, malullük, adi malullük ve ölüm
hâlleri ile genel sağlık sigortalısına ve bunların bakmakla yükümlü olduğu
kişilere yönelik fiiller nedeniyle ödemekle yükümlü bulundukları her türlü
borçları ile bu borçlara kanuni faiz uygulanan sürenin başlangıcından bu
Kanunun yayımı tarihine kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları
esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu Kanunda belirtilen süre ve şekilde
ödenmesi hâlinde bu borçlara uygulanan kanuni faizin tahsilinden
vazgeçilir.
(5)
Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından fazla veya yersiz olarak ödendiği tespit
edilen ve 506 sayılı Kanunun, 1479 sayılı Kanunun, 17/10/1983 tarihli ve
2925 sayılı Tarım İşçileri Sosyal Sigortalar Kanununun, 2926 sayılı
Kanunun, 5434 sayılı Kanunun mülga hükümleri ve 5510 sayılı Kanunun 96 ncı
maddesi gereğince tahsil edilmesi gereken gelir ve aylıklara ilişkin borç
asılları ile bu borçlara kanuni faiz uygulanan sürenin başlangıcından bu
Kanunun yayımı tarihine kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları
esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu Kanunda belirtilen süre ve şekilde
ödenmesi hâlinde bu borçlara uygulanan kanuni faizin tahsilinden
vazgeçilir.
(6)
31/8/2020 tarihi (bu tarih dâhil) itibarıyla ödenmesi gerektiği hâlde bu
Kanunun yayımı tarihine kadar ödenmemiş olan;
a)
18/5/2004 tarihli ve 5174 sayılı Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile
Odalar ve Borsalar Kanunu hükümlerine göre üyelerin oda ve borsalara olan
aidat, navlun hasılatından alınacak oda payları ve borsa tescil ücreti ile
oda ve borsaların Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğine olan aidat borçları
asılları ile 3/6/2007 tarihli ve 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 26 ncı
maddesinin yirmi üçüncü fıkrası ile 27 nci maddesinin yedinci fıkrası
uyarınca Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğine ödenmesi gereken sigorta
eksperleri ve sigorta acenteleri levha aidat borç asıllarının tamamının,
b)
7/6/2005 tarihli ve 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanunu
hükümlerine göre esnaf ve sanatkârların üyesi oldukları odalara olan aidat
borçları ile odaların birlik ve üyesi oldukları federasyonlara, birlik ve
federasyonların Türkiye Esnaf ve Sanatkârları Konfederasyonuna olan katılma
payı, esnaf ve sanatkârların meslek eğitimini geliştirme ve destekleme fonu
borç asıllarının tamamının,
c)
1/6/1989 tarihli ve 3568 sayılı Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik ve
Yeminli Mali Müşavirlik Kanunu hükümlerine göre meslek mensuplarının üyesi
oldukları odalara olan aidat borçları ile odaların Türkiye Serbest
Muhasebeci Mali Müşavirler ve Yeminli Mali Müşavirler Odaları Birliğine
olan birlik payı borçlarının asıllarının tamamının,
ç)
19/3/1969 tarihli ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu hükümlerine göre
avukatların ve stajyer avukatların baro kesenekleri ile staj kredisi
borçlarının asıllarının tamamının,
d)
18/6/2009 tarihli ve 5910 sayılı Türkiye İhracatçılar Meclisi ile İhracatçı
Birliklerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun hükümlerine göre
ihracatçıların üyesi oldukları ihracatçı birliklerine olan üyelik aidat
borçlarının asıllarının tamamının,
birinci
taksiti bu Kanunun yayımlandığı tarihi takip eden üçüncü ayın sonuna kadar,
kalanı aylık dönemler hâlinde ve azami toplam altı eşit taksitte ödenmesi
hâlinde, bu alacaklara uygulanan faiz, gecikme faizi, gecikme zammı gibi
fer’i alacakların, alacak asıllarının bu Kanunun yayımı tarihinden önce
kısmen veya tamamen ödenmiş olması hâlinde ödenmiş borç asıllarına isabet
eden faiz, gecikme faizi, gecikme zammı gibi fer’i alacakların tahsilinden
vazgeçilir.
e)
Bu fıkra hükmünden yararlanılabilmesi için bu Kanunun yayımı tarihini
izleyen ikinci ayın sonuna kadar alacaklı birime başvurulması şarttır.
f)
Bu fıkra kapsamında ödenmesi gereken tutarların fıkrada öngörülen süre ve
şekilde kısmen veya tamamen ödenmemesi hâlinde, ödenmemiş alacak asılları
ile bunlara ilişkin faiz, gecikme faizi, gecikme zammı gibi fer’i alacaklar
ilgili mevzuat hükümlerine göre tahsil edilir.
g)
Bu fıkra hükmünden yararlanmak isteyen borçluların fıkrada belirtilen
şartları yerine getirmelerinin yanı sıra dava açmamaları, açılmış
davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır. Bu
Kanunun yayımı tarihinden önce dava konusu edilmiş ve/veya mahkemece hükme
bağlanmış ve kesinleşmiş olanlar dâhil olmak üzere icra takibi başlatılmış
alacaklar için, borçlunun bu fıkra hükümlerinden yararlanmak üzere
başvuruda bulunması hâlinde davalar ve/veya icra takipleri sonlandırılır.
Bu kapsamda, tamamı ödenen alacaklara ilişkin yargılama giderleri ile icra
masrafları ve vekâlet ücretleri karşılıklı olarak talep edilmez.
ğ)
Baro keseneğinin ve staj kredisi borcunun ödenmemesine bağlı olarak
yürütülen levhadan ve sicilden silme işlemleri ile yasal takip işlemleri bu
Kanunun yayımı tarihini izleyen aydan itibaren taksitlerin ödeme süresinin
sonuna kadar durdurulur.
h)
Vergi mükellefiyeti sona erdiği hâlde oda/borsa kayıtları devam eden
üyelerin, vergi mükellefiyetinin sona erdiği tarihe kadar ödenmeyen
borçları için bu fıkra hükümleri uygulanır. Vergi mükellefiyetinin sona
erdiği tarihten sonra, tahakkuk etmiş aidat borçlarının asılları ile
birlikte fer’i borçlarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.
ı)
Bu fıkranın uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye ilgili
idareler yetkilidir.
(7)
Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi
Başkanlığı (KOSGEB) tarafından 31/8/2020 tarihinden önce kullandırılan ve
bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce uygunsuzluğu tespit edilmiş olan geri
ödemesiz destekler, kredi faiz destekleri, geri ödemeli desteklerden
ödenmemiş destek tutarları ile KOSGEB aidat alacaklarının yargıya intikal
etmiş ya da etmemiş olan aslı ile bu alacaklara bu Kanunun yayımlandığı
tarihe kadar hesaplanan faiz yerine Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas
alınarak hesaplanacak tutarın, bu Kanunun yayımı tarihini izleyen ikinci
ayın sonuna kadar başvuruda bulunulması ve bu Kanunda belirtilen süre ve
şekilde ödenmesi şartıyla bu alacaklara bağlı faizlerin tahsilinden
vazgeçilir. Bu Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla KOSGEB tarafından
taksitlendirilmiş destek alacakları ile ilgili olarak da bu fıkra hükmünden
yararlanılabilir. Bu takdirde ödenmiş tutarlar için taksitlendirme
işlemleri geçerli sayılır ve kalan borç tutarı üzerinden bu fıkra hükmünden
yararlandırılır. Haklarında; hukuki işlem devam eden işletmeler ile
kurumların bu fıkra hükmünden yararlanarak borçlarını ödemek istemeleri
hâlinde bu iradelerini başvuru dilekçelerinde belirtmeleri ve idarenin
talep ettiği alacak tutarını kabul etmeleri, hukuki işleme ilişkin
mahkeme/icra masraflarını ve vekâlet ücretini ilk taksit tutarı ile
birlikte ödemeleri şarttır. Bu takdirde, idarece açılmış davalar
sonlandırılır ve bu sebeple idareden herhangi bir masraf ve vekâlet ücreti
talep edilemez ve bu alacakla ilgili herhangi bir dava açılamaz. Bu fıkra
hükmünden yararlanarak borçlarını ödeyen işletmeler KOSGEB tarafından
sağlanan yeni desteklerden faydalandırılır. Bu fıkra kapsamında ödenmesi
gereken tutarların fıkrada öngörülen süre ve şekilde kısmen veya tamamen
ödenmemesi hâlinde, ödenmemiş alacak asılları ile bunlara ilişkin faiz,
gecikme faizi, gecikme zammı gibi fer’i alacaklar ilgili mevzuat
hükümlerine göre tahsil edilir.
(8)
Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının bütçesinden 12/4/2000 tarihli ve 4562
sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu hükümlerine göre kurulan organize
sanayi bölgelerine ve sanayi sitesi yapı kooperatiflerine kullandırılan
kredilerden 30/6/2020 tarihi itibarıyla ödeme süresi geldiği hâlde bu
Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan kredi alacaklarının
(kanuni takipte olanlar dâhil) asıllarının tamamı ile bu alacaklara ilişkin
fer’iler yerine, bu Kanunun yayımlandığı tarihe kadar Yİ-ÜFE aylık değişim
oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın; ödenmemiş alacağın sadece
fer’i alacaktan ibaret olması hâlinde bu alacak yerine Yİ-ÜFE aylık değişim
oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu Kanunun yayımlandığı tarihi
izleyen ikinci ayın sonuna kadar Sanayi ve Teknoloji Bakanlığına ya da bu
Bakanlığın uygun görmesi hâlinde kredi ödemelerine aracılık eden bankaya
başvuruda bulunulması ve ödenmesi gereken tutarın, ilk taksiti bu Kanunun
yayımlandığı tarihi izleyen üçüncü aydan başlamak üzere ikişer aylık
dönemler hâlinde bu Kanunda belirtilen süre ve şekilde ödenmesi şartıyla
fer’ilerin tamamının tahsilinden vazgeçilir. Bu Kanunun yayımlandığı
tarihten önce dava konusu edilmiş ve/veya icra takibi başlatılmış alacaklar
için, borçlunun bu fıkra hükümlerinden yararlanmak üzere başvuruda
bulunması hâlinde, sürdürülen davalar sonlandırılır, icra ve takip
işlemleri durdurulur. Bu takdirde, borçluların mahkeme masraflarını, icra
masraflarını ve vekâlet ücretini ilk taksit tutarı ile birlikte ödemeleri
şarttır. Bu fıkra kapsamına giren alacakların tamamının bu Kanunda
öngörülen süre ve şekilde ödenmemesi hâlinde alacak, ilgili mevzuatın
öngördüğü şekilde hesaplanır ve ödenen tutarlar mahsup edilir. Bu fıkra
kapsamına giren alacaklara karşılık bu Kanunun yayımı tarihinden önce
ödenen tutarlar bu fıkra hükümlerine dayanılarak red ve iade edilmez. Bu
fıkranın uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye Sanayi ve
Teknoloji Bakanlığı yetkilidir.
(9)
İl özel idareleri, belediyeler ve bunların bağlı kuruluşları ile
sermayesinin %50’sinden fazlası bunlara ait şirketlerin mülkiyetinde
bulunan taşınmazlar hakkında yaptıkları satış, irtifak hakkı ve kiralama
işlemlerinden kaynaklanan (tasarrufunda bulunan taşınmazların kira ve
irtifak hakkı bedelleri ile kaynak sularının kira bedeli dâhil) ve vadesi
31/8/2020 tarihi itibarıyla geldiği hâlde bu Kanunun yayımı tarihi
itibarıyla ödenmemiş olan kullanım bedelleri ve hasılat payları asıllarının
tamamı ile bu alacaklara ilişkin gecikme zammı, faiz gibi fer’ileri yerine
bu Kanunun yayımı tarihine kadar Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas
alınarak hesaplanacak tutarın; bu Kanunun yayımı tarihini izleyen üçüncü
aydan başlamak üzere ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit
taksitte 3 üncü maddenin üçüncü fıkrasının (ç) bendi hükümlerine göre
hesaplanan katsayı ile birlikte tamamen ödenmesi şartıyla, bu alacaklara
hesaplanan gecikme zammı, faiz gibi fer’i alacakların tahsilinden
vazgeçilir. Bu takdirde mahkeme ve icra masrafları ile vekâlet ücreti ilk
taksit tutarı ile birlikte tahsil edilir. Bu fıkra hükümlerinden
yararlanılabilmesi için dava açılmaması ve açılmış davalardan vazgeçilmesi
şarttır. Bu fıkra kapsamında ödenmesi gereken tutarların fıkrada öngörülen
süre ve şekilde kısmen veya tamamen ödenmemesi hâlinde, ödenmemiş alacak
asılları ile bunlara ilişkin faiz, gecikme faizi, gecikme zammı gibi fer’i
alacaklar ilgili mevzuat hükümlerine göre tahsil edilir. Bu fıkranın
uygulamasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye Çevre ve Şehircilik
Bakanlığı yetkilidir.
(10)
Vakıflar Genel Müdürlüğü ile mazbut vakıflara ve temsilen yönetilen
vakıflara ait taşınmazların kiralanması işlemlerinden kaynaklanan ve
31/8/2020 tarihi itibarıyla vadesi geldiği hâlde bu Kanunun yayımlandığı
tarih itibarıyla ödenmemiş olan kira bedelleri asıllarının, bu Kanunun
yayımlandığı tarihi izleyen ikinci ay sonuna kadar başvuruda bulunulması ve
bu Kanunun yayımlandığı tarihi izleyen üç ay içinde haklarında açılan dava
ve icra takiplerine ilişkin yargılama masrafları ile birlikte tamamen
ödenmesi şartıyla, bu alacaklara ilişkin gecikme zammı, faiz gibi fer’i
alacakların tahsilinden vazgeçilir. Bu fıkra kapsamına giren alacakların
taksitle ödenmek istenmesi hâlinde en fazla on iki ay içinde ve eşit
taksitler hâlinde kanuni faizi ile birlikte ödenmek üzere taksitlendirme
yapılabilir. Bu takdirde dava ve icra takiplerine ilişkin yargılama
masrafları ilk taksit tutarı ile birlikte tahsil edilir. Bu fıkra
hükümlerinden yararlanılabilmesi için dava açılmaması ve açılmış davalardan
vazgeçilmesi şarttır. Bu kiracılardan, tahliye hakkı doğmuş ancak tahliye
kararı kesinleşmemiş olanlar ile yeniden sözleşme yapılabilir. Vakıflar
Genel Müdürlüğüne, mazbut vakıflar ile temsilen yönetilen vakıflara ait
taşınmazlar üzerinde bu Kanunun yayımlandığı tarihte işgalci durumda
olanlar ile işgalleri bu tarihten önce sonlandırılanlardan ecrimisil borcu
bulunanların talep etmeleri hâlinde birikmiş borçları bu fıkrada belirtilen
şartlarla tahsil edilir. Hâlen işgali devam edenlerin müracaat etmeleri
hâlinde, taşınmazın mevcut durumu dikkate alınarak taşınmazın bağlı olduğu
bölge müdürlüğünce belirlenecek bedel üzerinden bu taşınmazlar kiralanabilir.
Bu fıkra kapsamında yapılandırılan tutarların fıkra kapsamında ödemeleri
devam ettiği sürece bu borçlar nedeniyle 25/3/2020 tarihli ve 7226 sayılı
Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunla 20/2/2008 tarihli ve
5737 sayılı Vakıflar Kanununa eklenen geçici 14 üncü madde hükmü
uygulanmaz. Bu fıkra kapsamında ödenmesi gereken tutarların fıkrada
öngörülen süre ve şekilde kısmen veya tamamen ödenmemesi hâlinde, ödenmemiş
alacak asılları ile bunlara ilişkin faiz, gecikme faizi, gecikme zammı gibi
fer’i alacaklar ilgili mevzuat hükümlerine göre tahsil edilir. Bu fıkranın
uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye Vakıflar Genel Müdürlüğü
yetkilidir.
(11)
Kalkınma ajanslarının, 25/1/2006 tarihli ve 5449 sayılı Kalkınma
Ajanslarının Hizmetlerine İlişkin Kanun gereğince il özel idareleri ve
belediyeler ile sanayi ve ticaret odalarından olan ve 30/6/2020 tarihi
itibarıyla ödenmesi gerektiği hâlde bu Kanunun yayımlandığı tarih
itibarıyla ödenmemiş bulunan alacak asıllarının tamamı ile bu alacaklara
hesaplanan gecikme zammı, gecikme faizi, faiz gibi fer’i alacaklar yerine
bu Kanunun yayımlandığı tarihe kadar Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas
alınarak hesaplanacak tutarın, bu Kanunun yayımlandığı tarihi izleyen
ikinci ayın sonuna kadar alacaklı kalkınma ajanslarına başvuruda
bulunulması ve ödenmesi gereken tutarın ilk taksiti bu Kanunun yayımlandığı
tarihi izleyen üçüncü aydan başlamak üzere ikişer aylık dönemler hâlinde bu
Kanunda öngörülen süre ve şekilde azami on sekiz eşit taksitte tamamen
ödenmesi şartıyla bu alacaklar için daha önce hesaplanan gecikme zammı,
gecikme faizi, faiz gibi fer’i alacakların tahsilinden vazgeçilir. Bu
Kanunun yayımlandığı tarihten önce dava konusu edilmiş ve/veya icra takibi
başlatılmış alacaklar için, borçlunun bu fıkra hükümlerinden yararlanmak
üzere başvuruda bulunması hâlinde dava ve icra takipleri durdurulur. Bu
takdirde borçluların mahkeme ve icra masrafları ile vekâlet ücretini ilk
taksit tutarı ile birlikte ödemeleri şarttır. Bu fıkra hükmünden
yararlanarak ilk taksiti ödeyen il özel idareleri ve belediyeler ile sanayi
ve ticaret odaları, yükümlülüklerini yerine getirmeye devam ettiği müddetçe
kalkınma ajansları tarafından sağlanan desteklerden faydalanabilir. Bu
fıkra kapsamında ödenmesi gereken tutarların fıkrada öngörülen süre ve
şekilde kısmen veya tamamen ödenmemesi hâlinde, ödenmemiş alacak asılları
ile bunlara ilişkin faiz, gecikme faizi, gecikme zammı gibi fer’i alacaklar
ilgili mevzuat hükümlerine göre tahsil edilir.
(12)
Türk Standardları Enstitüsünün bu Kanunun yayımı tarihi itibarıyla takibe
intikal etmiş ve haklarında icra takibi başlatılmış gerçek ve tüzel
kişilerden hizmet alanları kapsamında bulunan alacaklarının asıllarının
tamamı ile bu alacaklara hesaplanan gecikme zammı, gecikme faizi, faiz gibi
fer’i alacaklar yerine bu Kanunun yayımlandığı tarihe kadar Yİ-ÜFE aylık
değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu Kanunun
yayımlandığı tarihi izleyen ikinci ayın sonuna kadar Türk Standardları
Enstitüsünün takip ve tahsille görevli birimlerine başvuruda bulunulması ve
ödenmesi gereken tutarın ilk taksiti bu Kanunun yayımlandığı tarihi izleyen
üçüncü aydan başlamak üzere bu Kanunda belirtilen süre ve şekilde tamamen
ödenmesi şartıyla bu borçlara hesaplanan gecikme zammı, gecikme faizi, faiz
gibi fer’i alacakların tahsilinden vazgeçilir. Bu fıkra hükmünden
yararlanmak isteyen borçluların fıkrada belirtilen şartları yerine
getirmelerinin yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri
ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır. Bu Kanunun yayımı tarihinden
önce dava konusu edilmiş ve/veya mahkemece hükme bağlanmış ve kesinleşmiş
olanlar dâhil olmak üzere icra takibi başlatılmış alacaklar için, borçlunun
bu fıkra hükümlerinden yararlanmak üzere başvuruda bulunması hâlinde
davalar ve/veya icra takipleri sonlandırılır. Bu takdirde, borçluların
mahkeme ve icra masrafları ile vekalet ücretini ilk taksit tutarı ile
birlikte ödemeleri şarttır. Bu fıkra kapsamında ödenmesi gereken tutarların
fıkrada öngörülen süre ve şekilde kısmen veya tamamen ödenmemesi hâlinde,
ödenmemiş alacak asılları ile bunlara ilişkin faiz, gecikme faizi, gecikme
zammı gibi fer’i alacaklar ilgili mevzuat hükümlerine göre tahsil edilir.
(13)
a) Tarım ve Orman Bakanlığınca, tarımsal amaçlı kooperatiflere veya bu
kooperatiflerin ortaklarına 31/8/2020 tarihinden önce kullandırılan ve bu
Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla muaccel hâle gelen krediler ile
ilgili mevzuatı uyarınca yeniden yapılandırılan ancak taksitleri süresinde
ödenmeyen kredi alacaklarının bakiye asılları ile ödenmeyen alacağın
vadesinin başlangıç tarihi itibarıyla bu Kanunun yayımlandığı tarihe kadar
%3 faiz uygulanarak hesaplanacak borç tutarının; bu Kanunun yayımlandığı
tarihi izleyen ikinci ayın sonuna kadar Tarım ve Orman İl Müdürlüklerine
başvuruda bulunarak ilk taksit 2021 yılı Kasım ayından başlamak üzere ve
her yıl ilk taksitin tekabül ettiği ayda toplam beş eşit taksitte ödenmesi
şartıyla bu alacakların ödenen kısmına isabet eden fer’ilerin tahsilinden
vazgeçilir. Bu fıkra hükümlerine uygun ödeme yapıldığı takdirde bu Kanunun
yayımı tarihinden sonraki sürelere herhangi bir faiz, zam ve katsayı
uygulanmaz.
b)
Bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce dava konusu edilmiş ve/veya icra
takibi başlatılmış alacaklar için, borçlunun bu fıkra hükümlerinden yararlanmak
üzere başvuruda bulunması hâlinde davalar sonlandırılır ve icra takipleri
durdurulur. Bu takdirde borçluların mahkeme ve icra masrafları ile vekâlet
ücretini ilk taksit tutarı ile birlikte ödemeleri şarttır.
c)
Bu fıkra kapsamına giren alacakların tamamının bu fıkrada öngörülen süre ve
şekilde ödenmemesi hâlinde alacak ilgili mevzuatın öngördüğü şekilde
hesaplanır ve ödenen tutarlar mahsup edilir.
ç)
Bu fıkra kapsamına giren alacaklara karşılık bu Kanunun yayımlandığı
tarihten önce ödenen tutarlar red ve iade edilmez.
d)
Bu fıkranın uygulamasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye Tarım ve
Orman Bakanlığı yetkilidir.
(14)
Orman köylerinde oturan köylüler ile bu köylülerce kendi aralarında
24/4/1969 tarihli ve 1163 sayılı Kooperatifler Kanununa göre kurulmuş veya
durumları bu Kanun hükümlerine intibak ettirilmiş çok amaçlı tarımsal
kalkınma kooperatiflerine Orman Genel Müdürlüğünce kullandırılan
kredilerden ödeme süresi geldiği hâlde bu Kanunun yayımı tarihi itibarıyla
ödenmemiş olan kredi alacaklarının asıllarının tamamı ile bu alacaklara
ilişkin fer’iler yerine, bu Kanunun yayımı tarihine kadar %3 faiz
uygulanarak hesaplanacak tutarın; bu Kanunun yayımı tarihini izleyen ikinci
ayın sonuna kadar orman bölge müdürlüklerine yazılı başvuruda bulunulması
ve ödenmesi gereken tutarın, ilk taksiti 2021 yılı Kasım ayından başlamak
üzere ve her yıl ilk taksitin tekabül ettiği ayda toplam beş eşit taksitte
ödenmesi şartıyla bu alacakların ödenen kısmına isabet eden fer’ilerin
tahsilinden vazgeçilir. Bu fıkra hükümlerine uygun ödeme yapıldığı takdirde
bu Kanunun yayımı tarihinden sonraki sürelere herhangi bir faiz, zam ve
katsayı uygulanmaz. Bu fıkra uyarınca taksitlendirilen alacaklara ilişkin
olarak açılmış davalar sonlandırılır. Yargılama giderleri ile icra masrafları
ve vekalet ücretleri karşılıklı olarak talep edilmez. Bu fıkra kapsamında
ödenmesi gereken tutarların fıkrada öngörülen süre ve şekilde kısmen veya
tamamen ödenmemesi hâlinde, ödenmemiş alacak asılları ile bunlara ilişkin
faiz, gecikme faizi, gecikme zammı gibi fer’i alacaklar ilgili mevzuat
hükümlerine göre tahsil edilir. Bu fıkranın uygulanmasına ilişkin usul ve
esasları belirlemeye Orman Genel Müdürlüğü yetkilidir.
(15)
Büyükşehir belediyeleri, belediyeler veya bağlı kuruluşlarının, 3/7/1968 tarihli
ve 1053 sayılı Belediye Teşkilâtı Olan Yerleşim Yerlerine İçme, Kullanma ve
Endüstri Suyu Temini Hakkında Kanun kapsamında imzalanan protokol uyarınca
Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğüne ödenmesi gereken ve bu Kanunun yayımı
tarihi itibarıyla vadesi geldiği hâlde ödenmemiş bulunan borçlarının en az
%25’ini fer’ileriyle birlikte bu Kanunun yayımlandığı tarihten itibaren en
geç bir ay içinde Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğüne ödemeleri hâlinde veya
bu tutar tahsil edilmiş olanlarından fıkra hükmünden yararlanmak üzere
başvuruda bulunmaları hâlinde, kalan borcu işleyecek kanuni faiz ile
birlikte ve protokollerindeki kalan taksit sürelerine eşit bölünmek
suretiyle Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğüne ödenir. Bu fıkra uyarınca
yapılandırılan borçlar için açılan davalar ve yapılan icra takipleri
kendiliğinden sona erer. Yargılama giderleri ile icra masrafları ve vekâlet
ücretleri karşılıklı olarak talep edilmez. Bu fıkranın uygulanmasına
ilişkin usul ve esasları belirlemeye Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü yetkilidir.
(16)
Bu Kanun kapsamına giren ve 31/8/2020 tarihinden önce (bu tarih dâhil)
yapılan tespitlere ilişkin olup bu Kanunun yayımı tarihinden 3 üncü
maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen başvuru tarihine kadar
kesinleşen ve bu tarihe kadar başvuruda bulunulan Sosyal Güvenlik Kurumunca
takip edilen idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme
sürelerinin bittiği tarihlerden başvuru tarihine kadar geçen süre için
aylık %0,35 oranında hesaplanacak tutarın, 3 üncü madde hükümlerine göre
ödenmesi hâlinde, idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para
cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi fer’i alacaklarının
tamamının tahsilinden vazgeçilir.
MADDE
5 –
25/8/1999 tarihli ve 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanununa aşağıdaki ek
madde eklenmiştir.
“EK
MADDE 7- İşsizlik ödeneğinden yararlandırılıp, işten ayrılmalarını takip
eden 90 gün içerisinde özel sektör işyerlerinde bu Kanun kapsamında işe
giren ve işe girdiği tarihten itibaren hizmet akdine tabi olarak en az on
iki ay süreyle kesintisiz çalışanlardan talepte bulunanların, 5510 sayılı
Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sigortalı
sayılmak suretiyle, işe başladıkları tarihten önce yararlandıkları en son
işsizlik ödeneği süresi için Kurumca Sosyal Güvenlik Kurumuna ödeme
yapıldığı tarihte geçerli prime esas kazanç alt sınırı üzerinden
hesaplanacak uzun vadeli sigorta primi işveren ve sigortalı hisselerinin
tamamı Fondan karşılanır. Bu fıkra hükümlerinden aynı işsizlik ödeneği hak
sahipliği için sadece bir defa yararlanılır.
Bu
maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Kurumca belirlenir.”
MADDE
6 –
4447 sayılı Kanunun geçici 10 uncu maddesinin onikinci fıkrasında yer alan
“2015 yılından itibaren beş yıla” ibaresi “31/12/2023 tarihine” şeklinde
değiştirilmiştir.
MADDE
7 –
4447 sayılı Kanunun geçici 19 uncu maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“Cumhurbaşkanı,
birinci ve onuncu fıkralarda yer alan 31/12/2020 tarihlerini 31/12/2023
tarihine ve ikinci fıkrada yer alan 2020 yılını 2023 yılına kadar uzatmaya
yetkilidir.”
MADDE
8 –
4447 sayılı Kanunun geçici 21 inci maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“Cumhurbaşkanı,
üçüncü fıkrada yer alan 2020 yılını 2023 yılına kadar uzatmaya ve yedinci
fıkrada yer alan 31/12/2020 tarihini 31/12/2023 tarihine kadar uzatmaya
yetkilidir.”
MADDE
9 –
4447 sayılı Kanunun geçici 22 nci maddesinin birinci fıkrasında yer alan
“1/1/2021” ibaresi “31/12/2023” şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE
10 –
4447 sayılı Kanunun geçici 23 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan
“31/12/2020” ibaresi “30/6/2021” şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE
11 –
4447 sayılı Kanunun geçici 26 ncı maddesinin dokuzuncu fıkrasına “altı aya
kadar uzatmaya” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve 31/12/2020 tarihini
30/6/2021 tarihine kadar uzatmaya” ibaresi eklenmiştir.
MADDE
12 –
4447 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.
“GEÇİCİ
MADDE 27 – 1/10/2020 tarihi itibarıyla Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilen
aylık prim ve hizmet belgelerinde veya muhtasar ve prim hizmet
beyannamelerinde kayıtlı olanlar, sosyal güvenlik kuruluşlarından emeklilik
veya yaşlılık aylığı almakta olanlar ile yabancılar hariç; 4857 sayılı
Kanun kapsamında olup olmadığına bakılmaksızın her türlü iş veya hizmet
sözleşmesiyle hizmetleri Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilerek veya
bildirilmeksizin istihdam edilip 1/1/2019-17/4/2020 tarihleri arasındaki
dönemde iş veya hizmet sözleşmesi 4857 sayılı Kanunun 25 inci maddesinin
birinci fıkrasının (II) numaralı bendinde ve diğer Kanunların ilgili
hükümlerine göre ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan hâller ve benzeri
sebepler dışında sona erenler ile hizmetleri Sosyal Güvenlik Kurumuna
bildirilmeksizin bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla istihdam
edilmeye devam edilmekte olanların, iş veya hizmet sözleşmelerinin sona
erdiği ya da hâlihazırda çalışmakta oldukları en son özel sektör işverenine
bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden 30 gün içerisinde başvuruda
bulunmaları ve işveren tarafından;
a)
Fiilen çalıştırılmaları hâlinde, prim ödeme gün sayılarının 44,15 Türk
lirası ile çarpımı sonucu bulunacak tutar 4857 sayılı Kanunun geçici 10
uncu maddesinde yer alan fesih yapılamayacak süreyi geçmemek üzere her ay
bu işverenlerin Sosyal Güvenlik Kurumuna ödeyecekleri tüm primlerden mahsup
edilmek suretiyle işverene Fondan destek sağlanır.
b)
İşe başlatılıp 4857 sayılı Kanunun geçici 10 uncu maddesi uyarınca işveren
tarafından ücretsiz izne ayrılanlara, kısa çalışma ödeneğinden
faydalanmamak kaydıyla, 4857 sayılı Kanunun geçici 10 uncu maddesinde yer
alan fesih yapılamayacak süreyi geçmemek üzere, bu süre içinde ücretsiz
izinde bulundukları süre kadar, Fondan günlük 39,24 Türk lirası nakdi ücret
desteği verilir. Yapılan ödemelerden damga vergisi hariç herhangi bir
kesinti yapılamaz. Bu fıkra kapsamında nakdi ücret desteğinden
yararlananlar 5510 sayılı Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g)
bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı sayılırlar ve genel sağlık
sigortasına ilişkin primleri Fondan karşılanır. Bu fıkra kapsamında nakdi
ücret desteğinden yararlanan işçinin başvuruda bulunduğu işveren tarafından
fiilen çalıştırıldığının tespiti hâlinde işverene, bu şekilde çalıştırılan
her işçi ve çalıştırıldığı her ay için ayrı ayrı olmak üzere fiilin
işlendiği tarihteki 4857 sayılı Kanunun 39 uncu maddesince belirlenen aylık
brüt asgari ücret tutarında çalışma ve iş kurumu il müdürlüklerince idari
para cezası uygulanır ve ödenen nakdi ücret desteği ödeme tarihinden
itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte işverenden tahsil edilir.
c)
Başvurusunun kabul edilmediğini Kuruma bildirenler için hanesinde sosyal
güvenlik kuruluşlarından gelir ya da aylık alan, kısa çalışma ödeneğinden
ya da işsizlik ödeneğinden faydalanan veya 5510 sayılı Kanunun 4 üncü
maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, (b) bendi ve (c) bendi kapsamında
sigortalı olan veya 506 sayılı Kanunun geçici 20 nci maddesi kapsamındaki
sandıklara tabi olarak çalışan ile düzenli sosyal yardım alan bulunmamak
şartlarını sağlayanlara 29/5/1986 tarihli ve 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma
ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu kapsamında yapılacak değerlendirme göz önüne
alınarak 4857 sayılı Kanunun geçici 10 uncu maddesinde yer alan fesih
yapılamayacak süreyi geçmemek üzere Fondan hane başına günlük 34,34 Türk
lirası destek verilir.
Bu
madde uyarınca destekten yararlananlar, geçici 28 inci maddede düzenlenen
destekten yararlanamaz.
İşveren,
birinci fıkranın (a) bendi uyarınca destekten yararlanan sigortalıların
yarısından her birini, bu maddenin uygulama süresinin sona ermesinden
itibaren, birinci fıkranın (a) bendi kapsamına girenlerin destekten
yararlandığı ortalama süre kadar fiilen çalıştırmakla yükümlüdür. Ödenen
destek tutarı, bu yükümlülüğünü yerine getirmeyen işverenden, desteğin
ödeme tarihinden itibaren 5510 sayılı Kanunun 89 uncu maddesinin ikinci
fıkrası uyarınca gecikme cezası ve gecikme zammı ile birlikte işverenden
tahsil edilir.
Hizmetleri
Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmeksizin çalıştırıldığı işveren tarafından
kabul edilenlere, işveren tarafından bu şekilde çalıştırıldıkları döneme
ilişkin olarak ücret ve ücrete bağlı hakları hariç olmak üzere diğer
haklarından feragat etmiş sayılır ve bu şekilde çalıştırıldıkları dönemde
ilgili mevzuatı uyarınca daha önce yararlanmış oldukları sosyal yardım ve
diğer haklar borç çıkarılmaz.
Bu
madde uyarınca başvuruda bulunanlardan hizmetlerini Sosyal Güvenlik
Kurumuna bildirilmeksizin istihdam ettiğini kabul eden işverenlere;
ilgililerin işveren yanında hizmetleri bildirilmeksizin çalıştırıldığı
dönemler için 5510 sayılı Kanunun 102 nci maddesine göre idari para cezası
uygulanmaz, işsizlik sigortası primi de dâhil olmak üzere sigorta primi
tahakkuk ettirilmez ve ilgili mevzuatta yer alan ortalama ve toplam
sigortalı sayısı hesabında dikkate alınmaz. Bu işverenlerin, hizmetlerini
Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmeksizin istihdam ettiğini kabul etmesi;
bu Kanun veya diğer Kanunlar uyarınca sağlanan sigorta primi indirimi,
teşvik ve desteklerden yararlanmasına engel teşkil etmez ve daha önce
yararlanmış oldukları sigorta primi indirimi, teşvik ve destekler için borç
çıkarılmaz.
Hizmetlerini
Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmeksizin istihdam edildiği işverence kabul
edildiği hâlde yanlış beyanda bulunulduğunun tespiti hâlinde, bu madde
uyarınca verilen destekler ödeme tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi
ile birlikte işverenden tahsil edilir ve tespit edilen her bir yanlış beyan
için işveren ve destekten yararlanana ayrı ayrı olmak üzere tespit
tarihindeki 4857 sayılı Kanunun 39 uncu maddesince belirlenen aylık brüt
asgari ücret tutarında çalışma ve iş kurumu il müdürlüklerince idari para
cezası uygulanır.
Birinci
fıkrada ve geçici 24 üncü maddede yer alan destek tutarlarını bu maddenin
yürürlük tarihinden sonraki tespit edilecek asgari ücret artış oranında
artırmaya Cumhurbaşkanı yetkilidir.
Fondan
bu madde kapsamında karşılanan tutarlar, gelir ve kurumlar vergisi
uygulamalarında gelir, gider veya maliyet unsuru olarak dikkate alınmaz.
Bu
madde hükümleri; 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası
kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerleri ile 2886 sayılı Kanuna,
4734 sayılı Kanuna ve uluslararası anlaşma hükümlerine istinaden yapılan
alım ve yapım işleri ile 4734 sayılı Kanundan istisna olan alım ve yapım
işlerine ilişkin işyerleri ile sosyal güvenlik destek primine tabi
çalışanlar, 5510 sayılı Kanunun ek 9 uncu maddesi kapsamında ev
hizmetlerinde çalışan sigortalılar ve yurt dışında çalışan sigortalılar
hakkında uygulanmaz.
Birinci
fıkra uyarınca destekten yararlananları işe alan işverenler; aynı sigortalı
için destekten yararlanılan süre boyunca, bu Kanun ile diğer kanunlarda
diğer sigorta primi teşvik, destek ve indirimlerinden yararlanamaz.
Bakanlık,
bu madde uyarınca verilecek desteklere ilişkin ödeme usul ve esaslarını
belirlemeye ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin ortaya çıkabilecek
tereddütleri gidermeye yetkilidir.”
MADDE
13 –
4447 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.
“GEÇİCİ
MADDE 28 – 1/10/2020 tarihi itibarıyla Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilen
aylık prim ve hizmet belgelerinde veya muhtasar ve prim hizmet
beyannamelerinde kayıtlı olanlar, sosyal güvenlik kuruluşlarından emeklilik
veya yaşlılık aylığı almakta olanlar ile yabancılar hariç; özel sektör
işyerlerinde 2019/Ocak ila 2020/Nisan aylarında/dönemlerinde aylık prim ve
hizmet belgesi veya muhtasar ve prim hizmet beyannamesi ile 5510 sayılı
Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında uzun
vadeli sigorta kollarından en az sigortalı bildirimi yapılan
aydaki/dönemdeki sigortalı sayısına ilave olarak veya 17/4/2020 tarihinden
sonra ilk defa 5510 sayılı Kanun kapsamına alınan ya da daha önce tescil
edildiği hâlde 2019/Ocak ila 2020/Nisan aylarında/dönemlerinde sigortalı
çalıştırılmaması nedeniyle Sosyal Güvenlik Kurumuna aylık prim ve hizmet
belgesi veya muhtasar ve prim hizmet beyannamesi vermeyen özel sektör işyerlerinde
bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren işe alınanların fiilen
çalıştırılmaları hâlinde, prim ödeme gün sayısının 44,15 Türk lirası ile
çarpımı sonucu bulunacak tutar 4857 sayılı Kanunun geçici 10 uncu
maddesinde yer alan fesih yapılamayacak süreyi geçmemek üzere, her ay bu
işverenlerin Sosyal Güvenlik Kurumuna ödeyecekleri tüm primlerden mahsup
edilmek suretiyle işverene Fondan destek sağlanır. Bu maddeyle sağlanan
destekten yararlananlar geçici 27 nci maddede düzenlenen destekten yararlanamaz.
Bu
madde kapsamında işe başlatılıp 4857 sayılı Kanunun geçici 10 uncu maddesi
uyarınca işveren tarafından ücretsiz izne ayrılan ve kısa çalışma
ödeneğinden yararlanamayan sigortalılara 4857 sayılı Kanunun geçici 10 uncu
maddesinde yer alan fesih yapılamayacak süreyi geçmemek üzere, bu süre
içinde ücretsiz izinde bulundukları süre kadar, Fondan günlük 39,24 Türk
lirası nakdi ücret desteği verilir. Yapılan ödemelerden damga vergisi hariç
herhangi bir kesinti yapılamaz. Bu fıkra kapsamında nakdi ücret desteğinden
yararlananlar 5510 sayılı Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g)
bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı sayılırlar ve genel sağlık
sigortasına ilişkin primleri Fondan karşılanır. Bu fıkra kapsamında nakdi
ücret desteğinden yararlanan işçinin başvuruda bulunduğu işveren tarafından
fiilen çalıştırıldığının tespiti hâlinde işverene, bu şekilde çalıştırılan
her işçi ve çalıştırıldığı her ay için ayrı ayrı olmak üzere fiilin
işlendiği tarihteki 4857 sayılı Kanunun 39 uncu maddesince belirlenen aylık
brüt asgari ücret tutarında çalışma ve iş kurumu il müdürlüklerince idari
para cezası uygulanır ve ödenen nakdi ücret desteği ödeme tarihinden
itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte işverenden tahsil edilir.
Mevcut
bir işletmenin kapatılarak değişik bir ad, unvan ya da bir iş birimi olarak
açılması veya yönetim ve kontrolü elinde bulunduracak şekilde doğrudan veya
dolaylı ortaklık ilişkisi bulunan şirketler arasında istihdamın
kaydırılması, şahıs işletmelerinde işletme sahipliğinin değiştirilmesi gibi
bu madde uyarınca verilen desteklerden yararlanmak amacıyla muvazaalı işlem
tesis ettiği anlaşılan işyerlerinden Fon tarafından karşılanan tutar 5510
sayılı Kanunun 89 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca gecikme cezası ve
gecikme zammı ile birlikte geri alınır.
İşveren,
birinci fıkra uyarınca destekten yararlanan sigortalıların yarısından her
birini, bu maddenin uygulama süresinin sona ermesinden itibaren, birinci
fıkra kapsamına girenlerin destekten yararlandığı ortalama süre kadar fiilen
çalıştırmakla yükümlüdür. Ödenen destek tutarı, bu yükümlüğünü yerine
getirmeyen işverenden, desteğin ödeme tarihinden itibaren 5510 sayılı
Kanunun 89 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca gecikme cezası ve
gecikme zammı ile birlikte işverenden tahsil edilir.
Bu
madde hükümlerine aykırı işlem yapılması hâlinde yapılan fazla ve yersiz
ödemeler ilgili fıkra hükümleri saklı kalmak kaydıyla kanuni faiziyle
birlikte işverenden tahsil edilir. Ayrıca her bir sigortalı için brüt
asgari ücret tutarında idari para cezası uygulanır.
Bu
maddede yer alan destek tutarlarını bu maddenin yürürlük tarihinden sonraki
tespit edilecek asgari ücret artış oranında artırmaya Cumhurbaşkanı
yetkilidir.
Fondan
bu madde kapsamında karşılanan tutarlar, gelir ve kurumlar vergisi uygulamalarında
gelir, gider veya maliyet unsuru olarak dikkate alınmaz.
Bu
madde hükümleri; 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası
kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerleri ile 2886 sayılı Kanuna,
4734 sayılı Kanuna ve uluslararası anlaşma hükümlerine istinaden yapılan
alım ve yapım işleri ile 4734 sayılı Kanundan istisna olan alım ve yapım
işlerine ilişkin işyerleri ile sosyal güvenlik destek primine tabi
çalışanlar, 5510 sayılı Kanunun ek 9 uncu maddesi kapsamında ev
hizmetlerinde çalışan sigortalılar ve yurt dışında çalışan sigortalılar
hakkında uygulanmaz.
Birinci
fıkra uyarınca destekten yararlananları işe alan işverenler; aynı sigortalı
için destekten yararlanılan süre boyunca, bu Kanun ile diğer kanunlarda
diğer sigorta primi teşvik, destek ve indirimlerinden yararlanamaz.
Bakanlık,
bu madde uyarınca verilecek desteklere ilişkin ödeme usul ve esaslarını
belirlemeye ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin ortaya çıkabilecek
tereddütleri gidermeye yetkilidir.”
MADDE
14 –
4447 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.
“GEÇİCİ
MADDE 29 – Yeni Koronavirüs (Covid-19) sebebiyle işverenlerin yaptıkları
zorlayıcı sebep gerekçeli kısa çalışma başvurularının alınması,
değerlendirilmesi ve ödenmesine ilişkin işlemler hakkında Bakanlık ve Kurum
personeline herhangi bir sorumluluk yüklenemez. Bu kapsamda 2020 Ekim ayı
ve öncesi döneme ait işverenlerin hatalı işlemlerinden kaynaklanan fazla ve
yersiz ödemelerden bu maddenin yürürlük tarihi itibarıyla tahsil edilmemiş
olanlar terkin edilir. Tahsil edilenler iade veya mahsup edilemez.”
MADDE
15 –
31/12/1960 tarihli ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 9 uncu maddesinin
birinci fıkrasına (9) numaralı bendinden sonra gelmek üzere aşağıdaki bent
eklenmiş ve mevcut (10) numaralı bent buna göre teselsül ettirilmiştir.
“10.
Ayrı bir iş yeri açmaksızın ve sanayi tipi veya seri üretim yapabilen
makine ve alet kullanmaksızın oturdukları evlerde imal ettikleri malları
internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden satanlar. Bu bent
kapsamında esnaf muaflığından faydalanılabilmesi için Esnaf Vergi Muafiyeti
Belgesi alınması, Türkiye’de kurulu bankalarda bir ticari hesap açılması ve
tüm hasılatın münhasıran bu hesap aracılığıyla tahsil edilmesi şarttır.
Bankalar, bu bent kapsamında açılan ticari hesaplara aktarılan tutarlar
üzerinden, aktarım tarihi itibarıyla %4 (bir ve üzeri işçi çalıştırıldığı
durumda %2) oranında gelir vergisi tevkifatı yapmak ve 98 ve 119 uncu
maddelerdeki esaslar çerçevesinde beyan edip ödemekle yükümlüdür. İstihdama
bağlı indirimli oranın uygulanması için ilgili ayda bir işçinin en az on
gün süreyle çalıştırılması gerekir. Bu hasılat tutarı üzerinden ayrıca 94
üncü madde kapsamında tevkifat yapılmaz. Bu bent kapsamında elde edilen
hasılatın 220.000 Türk lirasını aşması hâlinde, mükellef izleyen takvim
yılı başından itibaren gerçek usulde vergilendirilir ve tekrar bu
muafiyetten faydalanamaz. Bentte yer alan hasılat koşulu dışındaki diğer
şartların ihlal edildiğinin tespit edilmesi hâlinde muafiyetten
faydalanılamaz ve zamanında tahakkuk ettirilmeyen vergiler, vergi ziyaı
cezası kesilmek suretiyle gecikme faiziyle birlikte tahsil olunur. Bentte
yer alan oranları ve tutarı, yarısına kadar indirmeye ve iki katına kadar
artırmaya Cumhurbaşkanı yetkilidir.”
MADDE
16 –
193 sayılı Kanunun 89 uncu maddesinin birinci fıkrasına aşağıdaki bent
eklenmiştir.
“16.
Tam mükellef gerçek kişilerin, 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Gümrük
Kanununun 225 inci maddesi kapsamında dolaylı temsilci olarak yetkili
kılınan Posta İdaresi ya da hızlı kargo taşımacılığı yapan şirketler
tarafından düzenlenen elektronik ticaret gümrük beyannamesiyle
gerçekleştirdikleri mal ihracatı kapsamında elde ettikleri kazancın %50’si.
Bu indirimden yararlanılabilmesi için bu kapsamda sayılan;
a)
İhracattan kaynaklanan hasılatları toplamı yıllık 400.000 Türk lirasına
kadar olanların, ilgili yılda kendilerinin sigortalı olması,
b)
İhracattan kaynaklanan hasılatları toplamı yıllık 800.000 Türk lirasına
kadar olanların, ilgili yılda kendilerinin sigortalı olması ve en az
ortalama bir tam zamanlı ya da eş değer kısmi zamanlı işçi çalıştırması,
c)
İhracattan kaynaklanan hasılatları toplamı yıllık 1.600.000 Türk lirasına
kadar olanların, ilgili yılda kendilerinin sigortalı olması ve en az
ortalama iki tam zamanlı ya da eş değer kısmi zamanlı işçi çalıştırması,
d)
İhracattan kaynaklanan hasılatları toplamı yıllık 2.400.000 Türk lirasına
kadar olanların, ilgili yılda kendilerinin sigortalı olması ve en az
ortalama üç tam zamanlı ya da eş değer kısmi zamanlı işçi çalıştırması,
şarttır.
(Bu bentte geçen sigortalı ibaresi 5510 sayılı Kanun kapsamında sigortalı
sayılanları ifade eder.)
Cumhurbaşkanı
bu bentte yer alan oran, tutar ve sayıları yarısına kadar indirmeye ve iki
katına kadar artırmaya, Hazine ve Maliye Bakanlığı maddenin uygulanmasına
ilişkin usul ve esasları belirlemeye yetkilidir.”
MADDE
17 –
193 sayılı Kanunun 94 üncü maddesine üçüncü fıkrasından sonra gelmek üzere
aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“Tam
mükellef sermaye şirketlerinin iktisap ettikleri kendi hisse senetlerini
veya ortaklık paylarını,
i)
Sermaye azaltımı yoluyla itfa etmeleri hâlinde iktisap bedeli ile hisse
senetlerinin veya ortaklık paylarının itibari değeri arasındaki fark tutar
sermaye azaltımına ilişkin kararın ticaret sicilinde tescil edildiği tarih,
ii)
İktisap bedelinin altında bir bedel karşılığında elden çıkarmaları hâlinde
iktisap bedeli ile elden çıkarma bedeli arasındaki fark tutar elden çıkarma
tarihi,
iii)
İktisap ettikleri tarihten itibaren iki tam yıl içerisinde, sermaye
azaltımı yoluyla itfa etmemeleri veya elden çıkarmamaları hâlinde, iktisap
bedeli ile hisse senetlerinin veya ortaklık paylarının itibari değeri
arasındaki fark tutar iktisap tarihinden itibaren iki tam yıllık sürenin
son günü,
itibarıyla
dağıtılmış kâr payı sayılır ve bu tutarlar üzerinden %15 oranında vergi
tevkifatı yapılır. Bu fıkra kapsamında tevkif edilen vergiler herhangi bir
vergiden mahsup edilemez. Cumhurbaşkanı, tam mükellef sermaye şirketinin
paylarının Borsa İstanbul’da işlem görüp görmemesine, işlem gören
paylarının toplam payları içindeki oranına, geri alınan payların Borsa
İstanbul’da işlem gören paylardan olup olmamasına, tam mükellef kurumlardan
geri alınıp alınmamasına, tam mükellef sermaye şirketinin yıllık satış
hasılatı ve diğer gelirlerinin toplam tutarına göre ayrı ayrı ya da
birlikte, bu oranı sıfıra kadar indirmeye veya bir katına kadar artırmak
suretiyle yeniden tespit etmeye yetkilidir.”
MADDE
18 –
193 sayılı Kanunun mükerrer 123 üncü maddesinin (2) numaralı fıkrasına
“Kanunun” ibaresinden sonra gelmek üzere “9/10,” ibaresi eklenmiştir.
MADDE
19 –
193 sayılı Kanunun geçici 67 nci maddesinin (5) numaralı fıkrasına birinci
cümlesinden sonra gelmek üzere “(Diğer kanunlarda yer alan istisna veya
muafiyet hükümlerinin açık olarak kesinti suretiyle ödenen vergileri de
kapsama almadığı durumlar dahil).” ibaresi eklenmiş, (13) numaralı
fıkrasının ikinci paragrafına “opsiyon sözleşmeleri” ibaresinden sonra
gelmek üzere “ile döviz, kıymetli madenler ve Sermaye Piyasası Kurulunca
belirlenen diğer varlıklar üzerine yapılan kaldıraçlı işlemlere ilişkin
sözleşmeler” ibaresi eklenmiş, (19) numaralı fıkrasında yer alan
“31/12/2020” ibaresi “31/12/2025” şeklinde değiştirilmiş ve fıkraya
aşağıdaki cümle eklenmiştir.
“Cumhurbaşkanı
bu fıkrada yer alan tarihi beş yıla kadar uzatmaya yetkilidir.”
MADDE
20 –
193 sayılı Kanunun geçici 68 inci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki
şekilde değiştirilmiştir.
“31/12/2025
tarihine kadar, 10/7/1953 tarihli ve 6132 sayılı At Yarışları Hakkında
Kanuna göre lisans sahibi olan veya lisans sahibince yetkilendirilen kişi
tarafından organize edilen yarışmalara katılan atların jokeyleri, jokey
yamakları ve antrenörlerine ücret olarak yapılan ödemeler üzerinden %20
oranında gelir vergisi tevkifatı yapılır. Ödemeyi yapanın 94 üncü madde
kapsamında tevkifat yapma zorunluluğu bulunup bulunmamasının ve 23 üncü
maddenin birinci fıkrasının (2) numaralı bendinde düzenlenmiş olan
istisnanın tevkif yoluyla ödenecek gelir vergisine etkisi yoktur. Lisans
sahibi veya lisans sahibince yetkilendirilen kişi aracılığıyla yapılan
ücret ödemelerinde gelir vergisi tevkifatı lisans sahibi veya lisans
sahibince yetkilendirilen kişi tarafından yerine getirilir.”
MADDE
21 –
193 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.
“GEÇİCİ
MADDE 93 – Yurt dışında bulunan para, altın, döviz, menkul kıymet ve diğer
sermaye piyasası araçlarını, bu maddedeki hükümler çerçevesinde, 30/6/2021
tarihine kadar Türkiye’deki banka veya aracı kuruma bildiren gerçek ve
tüzel kişiler, söz konusu varlıkları serbestçe tasarruf edebilirler.
Birinci
fıkra kapsamına giren varlıklar, yurt dışında bulunan banka veya finansal
kurumlardan kullanılan ve bu maddenin yürürlük tarihi itibarıyla kanuni
defterlerde kayıtlı olan kredilerin en geç 30/6/2021 tarihine kadar
kapatılmasında kullanılabilir. Bu takdirde, defter kayıtlarından düşülmesi
kaydıyla, borcun ödenmesinde kullanılan varlıklar için Türkiye’ye getirilme
şartı aranmaksızın bu madde hükümlerinden yararlanılır.
Bu
maddenin yürürlük tarihi itibarıyla kanuni defterlerde kayıtlı olan sermaye
avanslarının, yurt dışında bulunan para, altın, döviz, menkul kıymet ve
diğer sermaye piyasası araçlarının bu maddenin yürürlüğe girmesinden önce
Türkiye’ye getirilmek suretiyle karşılanmış olması hâlinde, söz konusu
avansların defter kayıtlarından düşülmesi kaydıyla bu madde hükümlerinden
yararlanılır.
213
sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca defter tutan mükellefler, bu madde
kapsamında Türkiye’ye getirilen varlıklarını, dönem kazancının tespitinde
dikkate almaksızın işletmelerine dâhil edebilecekleri gibi aynı varlıkları
vergiye tabi kazancın ve kurumlar için dağıtılabilir kazancın tespitinde
dikkate almaksızın işletmelerinden çekebilirler.
Gelir
veya kurumlar vergisi mükelleflerince sahip olunan ve Türkiye’de bulunan
ancak kanuni defter kayıtlarında yer almayan para, altın, döviz, menkul
kıymet ve diğer sermaye piyasası araçları ile taşınmazlar, 30/6/2021
tarihine kadar vergi dairelerine bildirilir. Bildirilen söz konusu
varlıklar, 30/6/2021 tarihine kadar, dönem kazancının tespitinde dikkate
alınmaksızın kanuni defterlere kaydedilebilir. Bu takdirde, söz konusu
varlıklar vergiye tabi kazancın ve kurumlar için dağıtılabilir kazancın
tespitinde dikkate alınmaksızın işletmeden çekilebilir. Bu fıkra kapsamında
bildirilen taşınmazların ayni sermaye olarak konulmak suretiyle işletme kayıtlarına
alınması hâlinde, sermaye artırım kararının bildirim tarihi itibarıyla
alınmış olması ve söz konusu kararın bildirim tarihini izleyen onuncu ayın
sonuna kadar ticaret siciline tescil edilmesi kaydıyla, bu madde
hükümlerinden faydalanılabilir.
Türkiye’ye
getirilen veya kanuni defterlere kaydedilen varlıkların elden
çıkarılmasından doğan zararlar, gelir veya kurumlar vergisi uygulaması
bakımından gider veya indirim olarak kabul edilmez.
Bu
madde kapsamında bildirilen varlıklar nedeniyle hiçbir suretle vergi
incelemesi ve vergi tarhiyatı yapılmaz. Bu hükümden faydalanılabilmesi için
birinci fıkra uyarınca bildirilen varlıkların, bildirimin yapıldığı
tarihten itibaren üç ay içinde Türkiye’ye getirilmesi veya Türkiye’deki
banka ya da aracı kurumlarda açılacak bir hesaba transfer edilmesi şarttır.
Cumhurbaşkanı,
bu maddede yer alan süreleri, bitim tarihlerinden itibaren her defasında
altı ayı geçmeyen süreler hâlinde bir yıla kadar uzatmaya; Hazine ve Maliye
Bakanlığı, madde kapsamına giren varlıkların Türkiye’ye getirilmesi ve
bildirimi ile işletmeye dâhil edilmelerine ilişkin hususları, bildirime
esas değerlerin tespiti, bildirimin şekli, içeriği ve ekleri ile yapılacağı
yeri, maddenin uygulanmasında kullanılacak bilgi ve belgeler ile uygulamaya
ilişkin usul ve esasları belirlemeye yetkilidir.”
MADDE
22 –
28/3/1983 tarihli ve 2809 sayılı Yükseköğretim Kurumları Teşkilatı
Kanununun ek 158 inci maddesinin ikinci fıkrasının dördüncü cümlesinde yer
alan “bir üye ile Türkiye Sağlık Enstitüleri Başkanlığı Yönetim Kurulunca
belirlenen Sağlık Bilimleri Üniversitesi dışından bir üye” ibaresi “iki
üye” şeklinde, yedinci cümlesinde yer alan “, Yükseköğretim Kurulu ve
Türkiye Sağlık Enstitüleri Başkanlığı Yönetim Kurulu” ibaresi “ve
Yükseköğretim Kurulu” şeklinde, üçüncü fıkrasının (a) bendinde yer alan
“planını ve bütçe teklifini onaylamak” ibaresi “planı ve bütçe teklifi
üzerinde görüş bildirmek” şeklinde, (b) bendinde yer alan “karar” ibaresi
“katkı” şeklinde değiştirilmiş, (c) bendi yürürlükten kaldırılmış, dördüncü
fıkrasının dördüncü cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, fıkraya
aşağıdaki cümleler eklenmiş, beşinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan
“Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumuna bağlı eğitim ve araştırma
hastaneleriyle” ibaresi “Sağlık Bakanlığına bağlı eğitim ve araştırma
hastaneleriyle” şeklinde, üçüncü cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş,
fıkraya üçüncü cümlesinden sonra gelmek üzere aşağıdaki cümleler eklenmiş,
mevcut dördüncü cümlesinde yer alan “ve Mütevelli Heyetinin onayı” ibaresi
madde metninden çıkarılmıştır.
“Bu birimlerde
görevlendirilecek akademik ve idari personelin sayısı ve görev süresi ile
görev yaptıkları ülkelerde sürekli görevle bulunan ve dokuzuncu derecenin
birinci kademesinden aylık alan bekâr meslek memurlarına ödenmekte olan
yurt dışı aylığını geçmemek üzere unvanları itibarıyla yapılacak aylık
ödemenin tutarı Cumhurbaşkanı kararıyla belirlenir.”
“Bu personel
fiili çalışmaya bağlı ödemeler hariç kadro ve pozisyonlarına bağlı mali ve
sosyal haklardan faydalanmaya devam eder. Bunlara yurt dışındaki görevleri
süresince gündelik verilmez. Üniversite yurt dışındaki birimlerinde
mahallinden sözleşmeli veya saat başı ücret karşılığı personel
çalıştırabilir. Bu kapsamda çalıştırılan personele bir ayda ödenebilecek
toplam ücret görev yaptıkları ülkelerde 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı
Devlet Memurları Kanununun 4 üncü maddesinin (B) fıkrasına göre
çalıştırılan personele ödenen ücretten, 2547 sayılı Kanunun 3 üncü
maddesinin birinci fıkrasının (m) ve (n) bentlerinde tanımlanan akademik unvanlarda
öğretim elemanı olarak çalıştırılanlara yapılacak toplam aylık ödeme tutarı
ise görev yaptıkları ülkelerde sürekli görevle bulunan ve dokuzuncu
derecenin birinci kademesinden aylık alan bekâr meslek memurlarına
ödenmekte olan yurt dışı aylığından fazla olamaz. Bu fıkra kapsamında
çalıştırılacak personelin görev türü ve sayısı ile ücretlerine ilişkin usul
ve esaslar Üniversitenin önerisi, Yükseköğretim Kurulunun teklifi ve
Cumhurbaşkanı onayı ile belirlenir. Üniversitenin yurt dışındaki faaliyetlerinden
elde edilen gelirler ilgili ülkeye özgü yurt içi veya yurt dışında
Üniversite adına açılacak hesaba yatırılır ve yurt dışında eğitim amaçlı
yapılan faaliyetlerin gerektirdiği giderler öncelikle bu hesaplardan
karşılanır. Bu hesaplarda yer alan kaynaklarla ilgili ülke yurt dışı
faaliyetlerin gerektirdiği giderlerin karşılanamaması durumunda Sağlık
Bilimleri Üniversitesinin bütçesinden kaynak aktarılabilir. Bu hesabın
harcanmasına, muhasebeleştirilmesine ve denetlenmesine ilişkin usul ve
esaslar Hazine ve Maliye Bakanlığı ile Strateji ve Bütçe Başkanlığının
görüşü alınarak Üniversite tarafından belirlenir.”
“Üniversiteye
tahsis edilen öğretim elemanı kadrolarının nitelikleri ve dağılımı,
birlikte kullanılan eğitim ve araştırma hastanelerinin eğitim birimleri,
ihtiyacı ve nitelikleri dikkate alınarak, Üniversite ve Sağlık Bakanlığınca
müştereken belirlenir.”
“Öğretim
elemanı ile 3359 sayılı Kanunun ek 9 uncu maddesine göre sözleşme
imzalanır. Sözleşmenin feshi veya süresinin sona ermesi hâlinde öğretim elemanı,
Üniversitenin Bakanlıkla birlikte kullanım protokolü imzaladığı diğer
hastanelerle de yeniden sözleşme yapabilir veya Üniversitenin
görevlendireceği birimlerde ve hizmetlerde çalıştırılır.”
MADDE
23 –
25/10/1984 tarihli ve 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun geçici 17
nci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “31/12/2020” ibaresi
“31/12/2025” şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE
24 –
3065 sayılı Kanunun geçici 23 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan
“31/12/2020” ibaresi “31/12/2023” şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE
25 –
3065 sayılı Kanunun geçici 40 ıncı maddesinin birinci fıkrasında yer alan
“2020” ibaresi “2021” şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE
26 –
3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununa aşağıdaki ek madde
eklenmiştir.
“Elektronik
haberleşme altyapılarında yapı ruhsatı alınması
EK
MADDE 9 – Dördüncü fıkradaki kule ve direkler hariç, Devletin hüküm ve
tasarrufu altındaki yerler ile umumi hizmet alanları gibi kamu hizmetine
tahsis edilmiş tüm alanlar ile kamu veya özel mülkiyete tabi arsa ve
arazilerde yapılacak olan 5/11/2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik
Haberleşme Kanunu kapsamında elektronik haberleşme istasyonlarının
kurulumuna mahsus on beş metreden yüksek kule ve direkler ile bunlara ait
zorunlu altyapı unsurları 1/1000 ölçekli uygulama imar planlarında, alan
fonksiyonu tahdidi olmaksızın ve herhangi bir bedel, ücret ve harç
alınmaksızın gösterilir.
Devletin
hüküm ve tasarrufu altındaki yerler ile umumi hizmet alanları gibi kamu
hizmetine tahsis edilmiş tüm alanlar ile kamu veya özel mülkiyete tabi arsa
ve arazilerde; 1/1000 ölçekli uygulama imar planlarında gösterilen kule ve
direkler ile bunlara ait zorunlu altyapı unsurları için ruhsat alınır.
Ruhsat başvurularında yatay ve dikey görünüşü ihtiva eden kroki ile statik
ve elektrik projeleri dışında herhangi bir proje veya belge istenemez.
Ruhsat başvurusuna malik ya da tasarruf sahibi ile işletmeci arasında
yapılan kiralamaya veya kullanıma ilişkin belge eklenir. Bu kule veya
direkler ile kurulumu bunlarla birlikte yapılacak elektronik haberleşme
cihazlarına ait bulunduğu konteyner, kabin, kabinet ve benzeri altyapı
unsurları için tek ruhsat düzenlenir.
1/1000
ölçekli uygulama imar planlarında gösterilmeyen ve yüksekliği on beş
metreden fazla olmayan elektronik haberleşme istasyonlarının Devletin hüküm
ve tasarrufu altındaki yerler ile umumi hizmet alanları gibi kamu hizmetine
tahsis edilmiş tüm alanlar ile kamu veya özel mülkiyete tabi arsa ve
arazilerde kurulumuna mahsus kule ve direkler ile bunlara ait zorunlu
altyapı unsurlarına, statik bakımından sakınca olmadığına dair inşaat
mühendislerince hazırlanacak raporun sunulması, fennî mesuliyetin
üstlenilmesi, malik ya da tasarruf sahibi ile işletmeci arasında yapılan
kiralamaya veya kullanıma ilişkin belgenin sunulması ve Bilgi Teknolojileri
ve İletişim Kurumunun ilgili mevzuatında belirlenen gerekli ve yeterli
koruma mesafesinin bırakılması ile yer seçim belgesinin alınmış olması
kaydıyla başkaca bir şart aranmaksızın ilgili idarelerce izin verilir.
Yapı
ve binalarda kule ve direkler ile bunlara ait zorunlu altyapı unsurlarına;
yüksekliği on metreden az olmak, statik ve elektrik bakımından sakınca
olmadığına dair inşaat ve elektrik/elektronik mühendislerince hazırlanacak
rapor ile bu meslek mensuplarınca fennî mesuliyetin üstlenildiğine dair
taahhütname verilmek ve malik ya da tasarruf sahibi ile işletmeci arasında
yapılan kiralamaya veya kullanıma ilişkin belgenin sunulması kaydıyla
başkaca bir şart aranmaksızın ilgili idarece izin verilir.
İkinci
fıkra uyarınca yapılan ruhsat ve yapı kullanma izin belgesi başvurularında
26/5/1981 tarihli ve 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu uyarınca ruhsat
harcı ve yapı kullanma izin harcı alınır. Üçüncü ve dördüncü fıkralar
uyarınca yapılan izin başvurularında ruhsat harcı ve yapı kullanma izin
harcı tutarı toplamı kadar izin belgesi bedeli alınır. Bu madde kapsamında,
ruhsat harcı, yapı kullanma izni harcı ve izin bedeline esas olan
haberleşme istasyonlarına mahsus kule ve direklerin alanı [taban
alanı*(yükseklik/5)] şeklinde hesaplanır. Bunlar dışında herhangi bir harç,
ücret ve bedel alınamaz.
Her
tür elektronik haberleşme cihazları ile bu cihazların teknik donanım ve
bileşenleri izin veya ruhsata tabi değildir. Ancak ikinci, üçüncü ve
dördüncü fıkra uyarınca kule ve direkler ile konteyner, kabin, kabinet için
yapılan ilk izin veya ruhsat başvurusunda elektronik haberleşme cihazları
ile teknik donanımları statik projelerde veya raporlarda gösterilir.
Elektronik haberleşme cihazları ile teknik donanımlarında; teknoloji
değişikliği, ilavesi veya revizyon yapılması durumunda bu hususlar için
ayrıca proje veya rapor düzenlenmez.
Elektronik
haberleşme istasyonları için kamu kurum veya kuruluşları tarafından yer
kullandırılması hâlinde; sözleşme uyarınca tahsil edilecek yıllık yer
kullanım bedeli, büyükşehir belediyelerinde Ulaştırma ve Altyapı
Bakanlığının yer seçim belgesi için belirlediği ücretin beş katını, diğer
yerlerde üç katını geçemez. Bu hükme aykırı yapılan sözleşmeler
geçersizdir.
Elektronik
haberleşme istasyonlarının kurulumuna mahsus kule, direk, konteyner, kabin,
kabinet gibi altyapı unsurlarının imar planlarında gösterilmesi, bunların
kurulumu için yapılacak ruhsat veya izin başvurularında sunulacak projeler,
raporlar, bilgi ve belgeler, bunlara mahsus izin belgesi, yapı ruhsatı ve yapı
kullanma izin belgesine ilişkin usul ve esaslar Ulaştırma ve Altyapı
Bakanlığının uygun görüşü alınarak Bakanlıkça yönetmelikle düzenlenir.”
MADDE
27 –
3194 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.
“GEÇİCİ
MADDE 24 – Ek 9 uncu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce kurulmuş olup
aynı maddenin birinci fıkrası kapsamına giren kule ve direkler bu maddenin
yürürlüğe girdiği tarihten itibaren işletmecilerin bir yıl içinde başvurusu
üzerine üç yıl içinde 1/1000 ölçekli uygulama imar planlarına, alan fonksiyonu
tahdidi olmaksızın ve herhangi bir bedel, ücret ve harç alınmaksızın
işlenir. Başvuru yapılmaması hâlinde 32 nci ve 42 nci maddeler uyarınca
işlem yapılır.
Ek
9 uncu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce kurulmuş bulunan elektronik
haberleşme istasyonlarına mahsus kule ve direkler ile bunların zorunlu
altyapı unsurları için elektronik haberleşme istasyonunu ilk kuran
işletmeci tarafından bir yıl içinde müracaat dilekçesi ibraz edilmek ve üç
yıl içinde gerekli belgeler tamamlanmak şartıyla statik bakımından uygun
olduğuna dair inşaat mühendislerince hazırlanacak raporun ve Bilgi
Teknolojileri ve İletişim Kurumu tarafından düzenlenen güvenlik
sertifikasının veya güvenlik sertifikasına tabi olmayanlar için radyolink
frekansı tahsis edildiğine ilişkin kullanım hakkı yetki belgesi, elektrik
aboneliği veya ilgili tarihi tevsik edici bir belgenin idareye sunulması ve
söz konusu kule ve direklerin statik/betonarme fennî mesuliyetinin
üstlenilmesi kaydıyla başkaca herhangi bir belge aranmaksızın ve ek 9 uncu
maddenin beşinci fıkrasında yer alan yöntem ile hesaplanan bedelin ödenmesi
şartıyla belirtilen haberleşme istasyonlarına mahsus kule ve direkler ile
bunların zorunlu altyapı unsurları için izin veya ruhsat verilmiş sayılır.
Bu ücret dışında herhangi bir harç, ücret veya bedel alınmaz.
2/7/2004
ile 1/10/2009 tarihleri arasında kurulmuş olan elektronik haberleşme
istasyonlarının kurulumuna mahsus yapılmış kule ve direkler için izin veya
ruhsat aranmaz. Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu tarafından verilen
güvenlik sertifikası veya güvenlik sertifikasına tabi olmayanlar için
radyolink frekansı tahsis edildiğine ilişkin kullanım hakkı yetki belgesi,
elektrik aboneliği veya ilgili tarihi tevsik edici bir belgenin idareye
sunulması ile bu tarihler arasında kurulum yapıldığı tevsik edilir ve
başkaca herhangi bir belge aranmaz.
Ek
9 uncu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılmış olan elektronik
haberleşme istasyonlarının kurulumuna mahsus kule ve direkler için 32 nci
ve 42 nci maddeler uyarınca alınmış tüm idari yaptırım kararları iptal
edilmiş sayılır ve yıkım kararları uygulanmaz, idari para cezaları tahsil
edilmez. Ancak ödenmiş olan idari para cezaları iade edilmez.”
MADDE
28 –
7/5/1987 tarihli ve 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanununun ek 9 uncu
maddesinin dokuzuncu fıkrasına aşağıdaki cümle eklenmiştir.
“Ancak bu
personelin birlikte kullanılan sağlık tesisinde sözleşme kapsamındaki
hizmet ve faaliyetlerinden dolayı işledikleri disipline aykırı fiilleri
hakkında, başhekim tarafından 657 sayılı Kanunun disiplin hükümlerine göre
işlem yapılır.”
MADDE
29 –
29/6/2001 tarihli ve 4706 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların
Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması
Hakkında Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.
“GEÇİCİ
MADDE 26 – Kanunları uyarınca ilgili bakanlıklar tarafından üzerinde turizm
tesisleri yapılmak üzere adlarına kamu arazisi tahsis edilen Kültür ve
Turizm Bakanlığından belgeli yatırımcılar ve işletmecilerden; irtifak hakkı
tesis edilip edilmediğine veya kullanma izni verilip verilmediğine
bakılmaksızın 1/7/2020 tarihi ile 31/12/2020 tarihi arasındaki dönemde
geçici 25 inci madde kapsamında ertelenen bedeller de dâhil tahsil edilmesi
gereken kira, kesin izin, kesin tahsis, irtifak hakkı, kullanma izni, yararlanma,
ilave yararlanma bedelleri ve hasılat payları ile Kültür ve Turizm
Bakanlığından belgeli turizm tesislerinin yatırımcıları ve
işletmecilerinden bu faaliyetleri dolayısıyla Hazine taşınmazlarını izinsiz
kullanımlarından dolayı aynı dönemde tahsil edilmesi gereken ecrimisillerin
ödeme süreleri, başvuru şartı aranmaksızın bir yıl ertelenir ve bu
alacaklar ertelenen süre sonuna kadar herhangi bir zam veya faiz
uygulanmadan tahsil edilir. Bu döneme ilişkin tahsil edilen bedeller iade
edilmez.
Bu
maddenin uygulamasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye Çevre ve
Şehircilik Bakanlığı yetkilidir.”
MADDE
30 –
25/6/2003 tarihli ve 4904 sayılı Türkiye İş Kurumu ile İlgili Bazı
Düzenlemeler Hakkında Kanunun 14 üncü maddesinin ikinci fıkrası yürürlükten
kaldırılmıştır.
MADDE
31 –
13/12/2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı
Hakkında Kanunun geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrasında yer alan “üç
kez” ibaresi “yedi kez” ve altıncı fıkrasında yer alan “31/12/2020” ibaresi
“31/7/2021” şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE
32 –
31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık
Sigortası Kanununun 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrasında yer alan tablonun
16 ncı sırası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“16) Basın
ve
14 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesine göre
basın
90”
gazetecilik
kartı sahibi olmak suretiyle fiilen çalışanlar.
mesleğinde
MADDE
33 –
5510 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.
“GEÇİCİ
MADDE 82 – 2020 yılında götürü bedel üzerinden hizmet alım sözleşmesi
yapılmış üniversite sağlık hizmeti sunucularının Kuruma 31/12/2020 tarihine
kadar bu sözleşme kapsamında verdikleri tedavi hizmetlerine ilişkin toplam
tahakkuk tutarının götürü bedel sözleşme tutarından düşük olması durumunda,
aradaki fark terkin edilir. Terkin edilen tutar Hazineden tahsil edilir.
Bu
maddeye ilişkin usul ve esaslar Hazine ve Maliye Bakanlığının görüşü
alınarak Kurumca belirlenir.”
MADDE
34 –
5510 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.
“GEÇİCİ
MADDE 83 – Kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlarla tarımda kendi
adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan, Kuruma kayıt ve tescilleri
yapıldığı hâlde, 31/10/2020 tarihi itibarıyla prim borcu bulunanların, bu
tarihten önceki sürelere ilişkin prim borçlarını, bu maddenin yürürlüğe
girdiği tarihi takip eden ikinci ayın sonuna kadar ödememeleri veya ilgili
Kanunları uyarınca yapılandırmamaları halinde, prim ödemesi bulunan
sigortalıların daha önce ödedikleri primlerin tam olarak karşıladığı ayın
sonu itibarıyla, prim ödemesi bulunmayan sigortalıların ise tescil tarihi
itibarıyla sigortalılığı durdurulur. Durdurulan süreler sigortalılık süresi
olarak değerlendirilmez ve bu sürelere ilişkin Kurum alacakları takip
edilmeyerek bunlara Kurum alacakları arasında yer verilmez.
Sigortalılıkları durdurulanlardan bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci
fıkrasının (b) bendi kapsamında çalışmaya devam edenlerin sigortalılıkları
1/11/2020 tarihi itibarıyla yeniden başlatılır.
Ancak,
daha sonra sigortalı ya da hak sahipleri tarafından talep edilmesi hâlinde
durdurulan sigortalılık sürelerinin tamamı, talep tarihinde 80 inci
maddenin ikinci fıkrasına göre belirlenecek prime esas kazanç tutarı
üzerinden borç tutarı hesaplanarak ihya edilir. Hesaplanan borç tutarının
tamamını, borcun tebliğ tarihinden itibaren üç ay içinde ödedikleri
takdirde, bu süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilir. Tebliğ
edilen borç tutarının bu süre içinde tamamen ödenmemesi hâlinde bu süreler
sigortalılık süresi olarak değerlendirilmez ve bu madde kapsamında ödenmiş
olan tutarlar ilgilinin prim ve prime ilişkin borcunun bulunmaması kaydıyla
faizsiz olarak iade edilir. İhya edilerek kazanılan hizmet süreleri borcun
ödendiği tarihten itibaren geçerli sayılır.
Birinci
fıkraya göre sigortalılıkları durdurulanlar ile bunların bakmakla yükümlü
olduğu kişiler hakkında 1/1/2012 tarihinden bu maddenin yürürlük tarihine
kadar durdurulan süreler için genel sağlık sigortası hükümleri uygulanmaz.
Sigortalılıkları
önceki kanunlara göre durdurulanlar için de bu maddenin ikinci fıkrası
hükmü uygulanır.
Bu
maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Kurum tarafından
belirlenir.”
MADDE
35 –
13/6/2006 tarihli ve 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 32 nci
maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“(6)
Payları Borsa İstanbul Pay Piyasasında ilk defa işlem görmek üzere en az
%20 oranında halka arz edilen kurumların (bankalar, finansal kiralama
şirketleri, faktoring şirketleri, finansman şirketleri, ödeme ve elektronik
para kuruluşları, yetkili döviz müesseseleri, varlık yönetim şirketleri,
sermaye piyasası kurumları ile sigorta ve reasürans şirketleri ve emeklilik
şirketleri hariç) paylarının ilk defa halka arz edildiği hesap döneminden
başlamak üzere beş hesap dönemine ait kurum kazançlarına kurumlar vergisi
oranı 2 puan indirimli olarak uygulanır. İndirimden yararlanılan hesap
döneminden itibaren beş hesap dönemi içinde pay oranına ilişkin bu fıkrada
belirlenen şartın kaybedilmesi hâlinde, indirimli vergi oranı uygulaması
nedeniyle zamanında tahakkuk ettirilmeyen vergiler vergi ziyaı cezası
uygulanmaksızın gecikme faizi ile birlikte tahsil edilir.”
MADDE
36 –
5520 sayılı Kanunun geçici 2 nci maddesinin birinci fıkrasında yer alan
“31/12/2020” ibaresi “31/12/2025” şeklinde değiştirilmiş ve fıkranın (c) ve
(ç) bentleri ile ikinci fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır.
MADDE
37 –
5520 sayılı Kanunun geçici 11 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan
“2020” ibaresi “2021” şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE
38 –
8/2/2007 tarihli ve 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanununun 6 ncı
maddesinin altıncı fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Bu
Kanun kapsamında faaliyet gösteren kurumlarda, Mesleki Yeterlilik Kurumunca
mesleki yeterlilik belgesi verilen meslekler hariç olmak üzere, Bakanlıkça
belirlenen programları başarıyla tamamlayanlar aldıkları kurs bitirme
belgeleriyle tamamladıkları programlara ilişkin iş yerlerinde çalışabilir
ve iş yeri açabilirler. Bu durumda olan kişiler için başkaca bir meslek
belgesi aranmaz.”
MADDE
39 –
5580 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.
“GEÇİCİ
MADDE 7 – Bu maddeyi ihdas eden Kanunla değiştirilen 6 ncı maddenin altıncı
fıkrası uyarınca Bakanlıkça belirlenen programları bu maddenin yürürlüğe
girdiği tarihe kadar başarıyla tamamlayarak kurs bitirme belgesi alanların
kazanılmış hakları saklıdır.”
MADDE
40 –
13/2/2011 tarihli ve 6111 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması
ile Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun
ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun
geçici 16 ncı maddesinin birinci fıkrasında yer alan “İstanbul İl Özel
İdaresine” ibaresi “İstanbul Valiliğine” şeklinde ve “31/12/2020” ibaresi
“31/12/2025” şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE
41 –
1/2/2018 tarihli ve 7075 sayılı Olağanüstü Hal İşlemleri İnceleme Komisyonu
Kurulması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabul
Edilmesine Dair Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.
“İlave
tedbirler için başvuru yolu
GEÇİCİ
MADDE 4 – (1) Bu Kanunun 2 nci maddesinde belirtilen işlemlere bağlı olarak
olağanüstü hal kapsamında kabul edilen kanunlarda yer alan ilave tedbirlere
karşı hakkında tedbir uygulanan kişi, kanuni temsilcisi ya da mirasçıları
tarafından tedbiri uygulayan veya tedbirle ilgili olan kamu kurum ve kuruluşlarına
bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç ay içinde başvurulur.
Kamu kurum ve kuruluşları, başvuru üzerine yapacağı inceleme sonucuna göre
en geç altı ay içinde başvurunun reddine veya tedbirin kaldırılmasına karar
verir. 15/7/1950 tarihli ve 5682 sayılı Pasaport Kanununun ek 7 nci maddesi
hükmü saklıdır.
(2)
Başvuruların incelenmesi ve sonuçlandırılması için kamu kurum ve
kuruluşları bünyesinde komisyon kurulabilir.
(3)
Kamu kurum ve kuruluşları bu madde kapsamında yapılacak başvuruların
sonuçlandırılması için her türlü bilgi ve belgeyi ilgililerden talep
edebilir.
(4)
Soruşturmanın gizliliğine ve Devlet sırlarına ilişkin ilgili mevzuat
hükümleri saklı kalmak kaydıyla kurum ve kuruluşlar ile yargı mercileri,
başvuru kapsamında ihtiyaç duyulan her türlü bilgi ve belgeyi gecikmeksizin
başvuru yapılan kamu kurum ve kuruluşlarına göndermek veya yerinde
incelenmesine imkân sağlamak zorundadır.
(5)
Bu madde kapsamındaki çalışmalarda kamu kurum ve kuruluşlarınca
görevlendirilenler, görevlerini yerine getirdikleri sırada edindikleri
kamuya, ilgililere ve üçüncü kişilere ait gizlilik taşıyan bilgileri,
kişisel verileri, ticari sırları ve bunlara ait belgeleri, bu konuda
kanunen yetkili kılınan mercilerden başkasına açıklayamaz, kendilerinin veya
üçüncü kişilerin yararına kullanamaz. Bu yükümlülük görevden
ayrılmalarından sonra da devam eder.
(6)
Bu madde ile olağanüstü hal kapsamında kabul edilen kanunlarda yer alan
ilave tedbirlere karşı kamu kurum ve kuruşlarına yapılan başvurular
hakkında karar verenlerin görev ve fiillerine ilişkin hukuki, idari, mali
ve cezai sorumlulukları hakkında 6755 sayılı Kanunun 37 nci maddesi
uygulanır.
(7)
Kamu kurum ve kuruluşlarının kararlarına karşı Hâkimler ve Savcılar
Kurulunca belirlenecek Ankara idare mahkemelerinde iptal davası açılabilir.
(8)
Bu madde uyarınca yetkili olmayan kamu kurum ve kuruluşuna yapılan
başvurular yetkili olduğu değerlendirilen kamu kurum ve kuruluşuna
gönderilir ve durum başvurana bildirilir.
(9)
Bu maddenin uygulanmasına ilişkin ortaya çıkabilecek ihtilafları gidermeye
Cumhurbaşkanlığı yetkilidir.”
MADDE
42 –
5/12/2019 tarihli ve 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda
ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında
Kanunun 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan
“1/1/2021” ibaresi “1/1/2022” şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE
43 – 25/3/2020
tarihli ve 7226 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun
52 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde yer alan “1/1/2021”
ibaresi “30/6/2021” şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE
44 – 16/4/2020
tarihli ve 7244 sayılı Yeni Koronavirüs (Covid-19) Salgınının Ekonomik ve
Sosyal Hayata Etkilerinin Azaltılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda
Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2 nci maddesinin birinci fıkrasının
(ç), (d) ve (e) bentlerinde yer alan “3 aya” ibaresi “üçer aylık sürelerle
üç defaya” şeklinde değiştirilmiş ve fıkraya aşağıdaki bent eklenmiştir.
“l)
31/10/2006 tarihli ve 5553 sayılı Tohumculuk Kanunu kapsamında 2020 yılında
yapılması gereken genel kurul toplantıları 31/12/2020 tarihine kadar
ertelenir. Bu süre, Tarım ve Orman Bakanınca dört aya kadar uzatılabilir.
Ertelenen genel kurul toplantıları, ertelemenin sona erdiği tarihten
itibaren üç ay içinde yapılır. Mevcut organların görev, yetki ve
sorumlulukları erteleme süresi sonrasında yapılacak ilk genel kurula kadar
devam eder.”
MADDE
45 –
(1) Bu Kanunun;
a)
12 nci ve 13 üncü maddeleri yayımı tarihini takip eden ayın başında,
b)
15 inci, 16 ncı maddeleri ile 19 uncu maddesinin 193 sayılı Kanunun geçici
67 nci maddesinin onüçüncü fıkrasının ikinci paragrafına ibare eklenmesine
ilişkin hükmü 1/1/2021 tarihinden itibaren elde edilen gelirlere uygulanmak
üzere yayımı tarihinde,
c)
32 nci maddesi 13/11/2020 tarihinden itibaren uygulanmak üzere yayımı
tarihinde,
ç)
35 inci maddesi 1/1/2021 tarihinden, özel hesap dönemine tabi olan
mükelleflerde 2021 takvim yılında başlayan özel hesap döneminin başından
itibaren elde edilen kazançlara uygulanmak üzere yayımı tarihinde,
d)
38 inci ve 39 uncu maddeleri 1/1/2022 tarihinde,
e)
Diğer hükümleri yayımı tarihinde,
yürürlüğe
girer.
MADDE
46 –
(1) Bu Kanun hükümlerini Cumhurbaşkanı yürütür.
16/11/2020
|